สัพเพเหระหมายเลข 15 - ซ้อมสัมนาใน Group Meeting

posted on 26 Jan 2006 22:00 by saintseiya in Image, Seirei

gokigenyou, หายไปหลายวันเพราะมัวยุ่งกับสัมนาอยู่ วันจันทร์ที่จะถึงนี้ก็จะพูดจริงแล้ว อยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆจังจะได้จบสิ้นเสียที เบื่อแล้วตอนนี้...

วันนี้รู้สึกว่าสมองและสภาพจิตใจไม่ค่อยเป็นปกตินัก เพราะมันมีอะไรเข้ามาโจมตีเราจนตั้งรับแทบไม่ทัน แต่ก่อนอื่นเลย ข่าวดีแต่เช้า คะแนน Civil ออกแล้ว คะแนนดีใช้ได้

88 เต็ม 100

วิชานี้เค้าจะตัดเกรดคร่าวๆมาให้ แม้จะยังไม่ใช่เกรดจริงๆก็ตามแต่ก็อุ่นใจมาหน่อยนึง

86-94 ----> A

เอาวะ เกินมา 2 คะแนน เย่!

เรื่องดีๆจบไป เรื่องแย่ๆๆๆๆก็ตามมา ส่วนใหญ่เป็นเรื่องเกี่ยวกับ Senior Project เราน่ะแหละ กับเรื่องอื่นๆอีกนิดหน่อย นับวันยิ่งเริ่มคิดแล้วว่า "ได้ทำตอนซัมเมอร์แน่นอน"

คงความผิดเราสินะที่อุปกรณ์ไม่พร้อมแล้วไม่ได้ทำ

แต่ตอนนี้ "เจ้าแม่" ก็ไม่ได้ว่าอะไร อาจเพราะเค้าเข้าใจสถานการณ์ ไม่ก็

"เค้ายังไม่รู้ว่าเราทำไปถึงไหนแล้ว....."

"เจ้าแม่" ไม่อยู่เพราะไปงานแต่งงานญาติที่ชัยภูมิกลับตั้งวันจันทร์ ตอนนี้ที่ปรึกษาสัมนาของเราก็คือ "พี่ๆที่แล็บซีโอไลต์" และ "อินเตอร์เน็ต" TwT

ช่วงบ่ายนั่งแก้สไลด์ต่อพร้อมกับคุยกับรุจจี้เป็นพักๆ เพลินๆดี โทษทีที่ออกก่อนโดยไม่ทันบอกเพราะมันถึงเวลา Group Meeting แล้ว เป็นคิวเราพูดสัมนาให้พวกพี่ๆและอาจารย์ฟัง

แต่เหมือนซวยยังไงชอบกล อาจารย์ไม่เข้าถึง 4 คน เลยเหลืออาจารย์ N คนเดียว

ไอ้เราก็พึ่งเปลี่ยนวอลของโน้ตบุคคู่ชีพ "ซินเทียร์" ไปไม่กี่วันนี้ ปกติจะใช้รูปคอสเพลย์

ตอนนี้วอลของ "ซินเทียร์" ปัจจุบันเป็นรูป Shizuru x Natsuki !!!

แบบว่าลืมเปลี่ยน...โอ....ภาพนี้โชว์หลาต่อหน้าอาจารย์และพี่ๆแล็บ...

แต่ก็ไม่ได้ดู Y อะไรนิ น่ารักจะตาย ~>____<~ ชิซึ x นัทจัง

อาจารย์ N บอกว่า

"ถ้าคุณเปลี่ยนเป็นรูปไลท์กับแอลคู่กันและใส่กุญแจมือด้วย ครูจะให้เต็มเลย"

อ่ะ....พลังจินตนาการไวเกิน จิ้นเป็น Light x Lแบบ Y อย่างรวดเร็ว XD

เราคิดอะไรนี่ ในการ์ตูนมันก็มีตอนที่สองคนนั่นใส่กุญแจมืออยู่แล้วแต่...จิ้นลึกไปหน่อย...

ดีนะเนี่ย ไม่เอารูปคอสตัวเองมาทำวอล ไม่งั้น....ไม่อยากจิ้นเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น...

การสัมนาก็ผ่านไปอย่าง..ทุลักทุเลนิดหน่อย เพราะเราพูดเร็วมากและพูดข้ามอะไรบางประเด็นไปเยอะผลเลยทำให้สัมนาส่วนเราใช้เวลาเร็วเกินไป เลยเปลี่ยนเป็นส่วนตอบคำถามเสียเยอะ ก็ตอบได้พอๆกับตอบไม่ได้เลย อย่างน้อยมีเวลาอยู่บ้างที่จะไปหาคำตอบที่อาจถูกถามในตอนสัมนาจริง สู้ตาย!

เกือบลืมขอบคุณรุจจี้ คนที่ไม่ว่าเราจะคุยเรื่องอะไรก็รู้สึกว่า "สบายใจ" ที่จะคุยด้วย ช่างเป็นเพื่อนและพี่สาวที่พึ่งพาได้จริงๆ เอาภาพนี้ให้ตอบแทน