~Another Dimension~

gokigenyou

เกรดออกแล้ว ดีกว่าที่คาดไว้ (ไม่น่าเชื่อ --) เทอมนี้ก็ฟันไป 3.85

เดี๋ยวก่อน อย่าพี่งตกใจไป ป.โท (สายวิทย์) ก็เกรดสูงทั้งนั้นแหละเพราะระบบมันบังคับ ได้มากว่า 3.5 ไม่ถือว่าแปลกเลยสักนิด แต่ถ้าเทียบกับตอนป.ตรี ก็โอเคเลยสำหรับเราที่ตอนนี้ขี้เกียจขึ้นและไม่กระตือรือร้นเท่าที่ควรจะเป็นในคนที่เริ่มต้นเรียนในระดับชั้นสูงกว่าเดิม

อย่างตอนเราเข้าปี 1 ป.ตรี เทอม 1 นี้ลุ้นเกรดกันแทบตาย ใจมัน โดคิโดคิ อยู่ตลอดเวลาที่แง้มใบเกรดขึ้นมา พออยู่ป.โทนี่เฉยๆ ไปเลย รู้ก็รู้ไป ไม่ตื่นเต้นสักนิด หรือว่าตอนนี้เราคิดได้แล้วว่า เกรดไม่ใช่เรื่องที่สำคัญที่สุดสำหรับชีวิตนี้ จะได้อะไรก็ช่างแต่ขอให้พยายามตรงจุดนั้นให้ดีที่สุดก่อน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียนหรือเรื่องงานก็แล้วแต่จะได้ไม่รู้สึกเสียใจหรือหาข้ออ้างคำแก้ตัวให้ตนเองว่า "ก็ตอนนั้นมันยังไม่เต็มที่"

แต่! เกรดป.ตรี ปี 1 เทอม 1 นี่แหละที่เหมือนเป็นเรื่องขำๆ ในหมู่เพื่อน พอหยิบทรานสคริปมาดูทีไรก็อดขำไม่ได้ คนที่รุ้จักหรือพอรู้จักเราบ้างคงคิดว่าเรามันพวกเด็กเรียน (ใช่มั้ง)คงไม่เคยได้ตัวอักษรอะไรนอกจาก A, B

ผิดแล้วล่ะ เทอมแรกที่เข้ามหาลัยดันมี "หมา" มา 1 ตัว ^^"

D แบบเกลี้ยงเกลาไร้ซึ่งประจุใดๆ มันหมายความว่าอะไร? เกือบตกน่ะสิ ^^"

สำหรับเด็กปี 1 ใหม่ๆ คงขวัญกระเจิงไปเล็กน้อย แหะๆ แต่ก็รู้ตัวตั้งแต่ตอนสอบเสร็จแล้วล่ะ ไอ้ "แล็บฟิสิกส์" ปี 1 ของวิทยาฯ จุฬาฯ ไม่รุ้ว่าตอนนี้จะปรับปรุงรึยัง เพราะสมัยก่อนน่ะ มันเป็นแล็บที่น่ารังเกียจอย่างรุนแรงด้วยฉายา "แล็บพัดลม" ที่มาก็เนื่องจาก "ความมั่ว" เกรดที่ได้ขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ เราทำไม่ได้ด้วยแหละ + ความซวย อีกเล็กน้อย ไม่ตกก็ถือว่าโชคดี

แต่ยังไงเราก็คิดว่ามันเป็นแล็บมั่ว เพราะเพื่อนเราได้ชุดการทดลองเดียวกับเรา ทำได้ แต่ได้แค่ C กับ C+ ซึ่ง 2 คนนั้น ปัจจุบันคือ เกียรตินิยมอันดับ 1 เหรียญทองของภาคเคมี และอีกคน เกียรตินิยมอันดับ 1 ภาคฟิสิกส์ - -

หวังว่าปัจจุบันจะไม่มีอะไรมั่วๆ แบบนี้อีกนะ....

วันประกาศผล เมื่อได้ใบเกรดออกมา ไล่ดูทีละวิชา ก็ A มาเรื่อยจนวิชาสุดท้าย "D"

...

...

กร๊ากกกกกกกกก ดีนะไม่ F ไม่งั้นคงเป็นเกรดที่สุดกู่จริงๆ เทอมนั้นก็ฟันไป 3.80

และเมื่อตอนเรียนจบ แลกกันดูทรานสคริปของเพื่อนๆ กลุ่มเกียรตินิยมน่ะ ไม่มีใครได้ตัวอักษรต่ำกว่า C เลย นอกจากตรูคนเดียว 5555+

ตอนนั้นคิดว่ามันเป็นจุดด่างพร้อยของทรานสคริป แต่พอมาถึงตอนนี้ เรากลับคิดว่าเป็นความมันส์อย่างหนึ่ง สอนให้รู้ว่าชีวิตมันไม่ได้ง่ายและสวยหรู คนเราต้องรู้จักความผิดหวัง ความพลาดพลั้ง จึงจะเข้าใจ ซาบซึ้งและเห็นคุณค่าของความสำเร็จ

และก็ถือโอกาสแสดงความยินดีกับทุกๆ คนที่เกรดออก จะสมหวังหรือผิดหวังก็ขอให้สู้ต่อไป ถ้าพยายามอย่างดีที่สุดแล้วจงภูมิใจกับผลที่ออกมา ^^b

พล่ามเสียยาวนาน ขอเข้าสู่ประเด็นต่อมาคือ มาริมิเตะ XD

กว่าจะดึงใจกลับมานั่งทำรีวิวได้ก็กินเวลาหลายวัน ขอต่อตอนที่ 6 เรื่องจะโฟกัสมาที่สายกุหลาบขาว หลายๆ คนชอบครอบครัวนี้ (เราด้วย >w</) ถ้าลำเอียงรีวิวตอนนี้เยอะหน่อยก็ขออภัย ฮา

ตอนที่ 5 http://saintseiya.exteen.com/20061012/review-anime-maria-sama-ga-miteru-episode-5

Review Anime: Maria sama ga miteru episode 6 "Rosa canina"

fansub: Lililicious (arigatou ne ^^b)

โรซา คานินา คืออะไรหนอ เธอเป็นใคร และเกี่ยวข้องอะไรกับชาวสภายามะยูริไค...

เนื้อเรื่องย่อตอนที่ 6

ร.ร.ลิเลียนถึงช่วงฤดูกาลเลือกตั้งบาระซามะเพื่อมาทำงานในสภายามะยูริไค ซาจิโกะกับเรย์ลงสมัครแต่ชิมาโกะกลับไม่ลงเพราะเธอไม่ได้มีความตั้งใจจะเป็น Rosa gigantea นอกจากนี้ยังมีผู้สมัครอีกคนคือ Rosa canina หรือ คานินะ ชิซึกะ นร.ปี 2 ห้องฟุจิ เธอผู้นี้จึงเหมือนเป็นคู่แข่งของชาวสภาเดิม ช่วงที่ต้องเตรียมเลือกตั้ง ซาจิโกะดูไม่ร่าเริงนัก ยูมิที่พยายามจะช่วยเหลือซาจิโกะก็กลับถูกปฏิเสธทำให้เธอรู้สึกเศร้าและเป็นกัลวล ทางด้านเซย์ก็ไม่ได้เข้าไปชักชวนชิมาโกะให้ลงเลือกตั้งและไม่รู้เรื่องของ Rosa canina ด้วย

ในวันรับสมัครวันสุดท้าย โรซา คานินะ มาหาชิมาโกะที่เรือนกุหลาบ เธอมายื่นข้อเสนอ ถ้าชิมาโกะไม่ลงก็ขอให้ช่วยเชียร์เธอและถ้าเธอได้เป็น Rosa gigantea และเซย์จบจากที่นี่ไป เธอก็ตั้งใจจะรับชิมาโกะเป็นน้อง แต่ชิมาโกะกลับปฏิเสธทันควันและก็ไปลงสมัครเลือกตั้งในที่สุด

วันหนึ่ง โยโกะมาหาซาจิโกะทำให้เธอร่าเริงขึ้นจนยูมิรู้สึกน้อยใจที่เธอทำให้คุณพี่ที่รักมีสีหน้าแบบนั้นไม่ได้ โยโกะเข้ามาคุย (สอน) กับซาจิโกะและยูมิถึงสิ่งที่คนเป็น "พี่-น้อง" ต้องทำคืออะไร ท้ายที่สุดซาจิโกะกับยูมิก็เข้าใจซึ่งกันและกันมากขึ้น...

การเลือกตั้งดำเนินผ่านไป ซาจิโกะ เรย์ และชิมาโกะได้รับเลือกตั้งให้เป็นบาระซามะต่อไปในปีการศึกษาหน้า ส่วนเซย์ก็มาพบชิซึกะตามนัดที่หน้ารูปปั้นพระแม่มาเรีย ชิซึกะกำลังจะไปเรียนต่อทางด้านดนตรีที่อิตาลีแต่เธอรอจนกว่าเซย์จะเรียนจบจากที่นี่ เธอให้ความสำคัญและมีความรู้สึกที่พิเศษต่อเซย์อย่างมาก เซย์ได้ให้ "ของขวัญ" แทนคำลา..

ภาพประกอบเล็กๆ น้อยๆ

ยูมิไปหาข้อมูลเกี่ยวกับ Rosa canina ที่ห้องสมุด ที่นั่นเองคุณบรรณารักษ์คนสวยถามยูมิว่า คิดว่าโรซา คานินา เป็นกุหลาบแบบไหน ยูมิตอบไปว่า น่าจะเป็นกุหลาบดำ เธอบอกว่าใช่ แต่พอยูมิเปิดดูในหนังสือกลับเป็นกุหลาบสีออกชมพู ส่วนโยชิโนะก็ว่ายูมิว่าไปสนิทกับคู่แข่งทำไม ในเมื่อคนที่ยูมิคุยเมื่อกี้คือ โรซา คานินะ...

คุณพี่ทำหน้าเครียดเชียว ถอนหายใจอยุ่บ่อยๆ จนอยู่ยูมิรู้กว่าอยากจะช่วยแบ่งเบาภาระของคุณพี่ (เหมือนคู่สวีทตรงโต๊ะอีกฝั่ง ฮา) แต่ซาจิโกะกลับบอกว่า "บอกเธอไปก็เท่านั้น" อ้าว....คุณพี่ไหงพูดงี้อ่ะ ^^"

ความจริงยูมิกับชิซึกะสวนกันบ่อยๆ ที่ห้องดนตรีแต่ยูมิน่ะไม่สังเกตเลยสักนิด (ก็ในสายตายูมิมีแต่คุณพี่นิ 555+) ส่วนพี่เซย์มาเจอยูมิพอดีก็ถามว่า "คนสวยๆคนนั้น เพื่อนยูมิจังเหรอ" (ว้าย เดี๊ยวฟ้องพี่โยโกะซะเลย XD) และตอนกลับบ้านด้วยกัน ยูมิก็คุยเรื่องชิมาโกะ แต่เซย์บอกว่าไม่ขอยุ่ง ถ้าชิมาโกะอยากเป็น Rosa gigantea ก็ให้เขาตัดสินใจด้วยตัวเอง แต่ถึงเธอจะไม่ยุ่ง ยูมิจังจะเข้าไปยุ่งก็ได้นะ...

ชิมาโกะเนี่ย ดูแล้วเป็นคนที่นิสัยแปลกและมีความเป็นส่วนตัวสูงมาก (เหมือนเซย์เลย - -+) อะไรที่รู้สึกว่าทำให้ตัวเองเป็นภาระและยุ่งยากลำบากใจจะไม่ขอเอาตัวไปยุ่งเกี่ยว แต่พอชิซึกะมาพูดแบบนี้ ชิมาโกะจะยอมเหรอ...ยังไม่ทันที่ชิซึกะจะก้าวออกจากห้องก็โดนปฏิเสธซะแล้ว ถ้าเราเป็นชิซึกะนี่คงเหมือนถูกตบจนหน้าชา ^^"

บทคำพูดที่เราชอบมาก ในดราม่าซีดีและมังกะเหมือนกัน (คาดว่าคงถอดมาจากนิยายด้วย) แต่ในอนิเมต่างไปเล็กน้อย แต่เราชอบแบบในดรามาซีดีและมังกะมากกว่า ถือเป็นไคลแมกซ์ของตอนนี้ก็ว่าได้

"watashi no oneesama wa Satou Sei sama tada hitori desu"

"พี่สาวของฉันมีเพียง ซาโต้ เซย์ คนเดียวเท่านั้น"

(ในอนิเมใช้คำว่า Rosa gigantea )

แอบคิดว่า ที่ชิซึกะมาพูดว่าจะขอรับชิมาโกะเป็นน้อง น่าจะเป็นการกระตุ้นให้ชิมาโกะไปลงเลือกตั้ง แต่ถึงอย่างงั้น การมาพูดทำนองนี้ก็รู้สึกว่าเป็นการแอบดูถูกชิมาโกะชอบกล ในชีวิตม.ปลายที่ลิเลียน ถ้าจะรับใครเป็นพี่-น้อง สักคน ก็ควรจะมีแค่คนเดียวไม่ใช่เหรอ ไม่ว่าเค้าคนนั้นจะเรียนจบหรือล้มหายตายจากยังไงก็แล้วแต่

(กรณีแบบคู่เซย์-ชิมาโกะ ที่เป็นพี่น้องห่างกัน 2 ปีแบบนี้ รายละเอียดที่มาต้องดูภาคฮารุ ตอนที่ 6 ^^b)

ที่ซาจิโกะไม่ร่าเริงดูหงอยๆ ก็เพราะกังวลอยู่ว่าตัวเองจะทำอะไรเพื่อโยโกะ พี่สาวของเธอได้บ้าง ก็เหมือนกับยูมิที่กังวลถึงซาจิโกะเหมือนกัน แต่แล้วพี่โยโกะเหมือนรู้ทันน้องๆทั้งสองคนเลยมาหา ตอนแรกก็ไปหาซาจิโกะก่อน อย่างน้อยขอดูหน้าน้องสาวสักหน่อยก็ยังดี ในยามที่เตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยแบบนี้ คงมีแต่เรื่องนี้ที่ซาจิโกะจะทำให้ได้ และคุณพี่ก็ยกเรื่อง พี่-น้องมาพูด

"พี่ต้องปกป้องดูแลน้อง" "น้องต้องคอยช่วยเหลือสนับสนุนพี่"

เพราะงั้น โยโกะเลยบอกว่า สิ่งที่ยูมิกังวลน่ะไม่ต้องกังวลเลย เพราะเป็น "น้อง" ถ้าอยากทำอะไรให้ซาจิโกะก็จงทำซะ และยิ่งเป็นสิ่งที่ซาจิโกะขอแล้วยิ่งต้องทำให้ สอนด้วยประสบการณ์การเป็น Oneesama มาถึง 2 ปี ฮา

(งั้นยูมิควรเรียกโยโกะว่าObasama สินะ ว้าย เรียกแบบนี้แล้วแก่นะ ^^")

ฉากหวานแหววอีกฉาก ซาจิโกะอยากได้เพียง "ขอให้เธออยู่เคียงข้างฉัน" XD "และยามที่ฉันเศร้าหรือไม่สบายใจก็ขอให้กุมมือฉันไว้ (แบบนี้)" อ๊างงงงงงงง น่าร้ากกกกก >____<b

ก่อนขึ้นปราศรัย พี่เซย์มาให้กำลังใจชิมาโกะ (หลอกจับแก้มนิ กร๊ากกก)

"ฉันไม่ได้บังคับเธอ ถ้าเธอตัดสินใจทำอะไรลงไป ก็ขอให้รับผิดชอบกับสิ่งที่ได้ทำไปแล้วให้ถึงที่สุด"

ชิมาโกะได้พลังจากเซย์มาแล้วก็ลุยโล้ดดดดดดดดดดดดดดด

สุดท้ายก็เลือกตั้งชนะทั้งสามคน แม้ชิมาโกะอยู่แค่ปี 1 ก็ได้รับเลือก สุดยอดจริงๆ ^^b

ช็อตที่ทุกคนชอบอีกช็อต คำสารภาพเล็กๆ น้อยๆ จากชิซึกะซามะ และของขวัญอำลาของเซย์ส่งตรงถึงแก้มของชิซึกะซามะ XD

ท่อนที่เราชอบก็คงคำพูดของพี่ชิซึกะ "ขอเพียงช่วงเวลานี้ ที่ดวงตาของคุณสะท้อนเพียงภาพของฉัน อะไรก็ไม่สำคัญอีกแล้ว" กรี๊ดดดดด XD

คนอื่นๆ รีบหลบฉากไปปล่อยให้พี่เซย์ได้ทำอะไรที่สมกับเป็นพี่สาวบ้าง - -+ ขนาดซาจิโกะปี 2 แล้วก็ยังรู้สึกประหม่าตื่นเต้น ชิมาโกะแค่ปี 1 คงเครียดและตื่นเต้นยิ่งกว่าล่ะนะ

สรุปความ ตอนที่ 6 นี้ พี่เซย์ทั้งลูบหัวยูมิ ปลอบประโลมชิมาโกะ จุ๊บลาพี่ชิซึกะ อะไรกันนี่! พี่โยโกะล่ะ........พี่โยโกะล่ะ! (ไม่มีเซอร์วิสคู่นี้ โธ่......Orz)

ตอนหน้าเป็นเรื่องราวใกล้วาเลนไทน์ ติดตามได้ในเร็วๆนี้ อิอิ

to be continued........

omake

ปกนิยายเล่ม4 และดรามาซีดีก็ใช้ปกเดียวกัน

ปกมังกะเล่ม 4

ตอน 6 ก็จบไป เดินทางมาเกือบครึ่งเรื่องของภาคแรกแล้ว ยังไงซร้าอนิเมก็ยังสร้างไม่ละเอียดเท่าในนิยาย ถ้าต้องการอรรถรสที่ครบถ้วนสมบูรณ์แนะนำนิยายค่ะ (ภาษาสวยมาก) ตัวเรายังไม่มีโอกาสได้ยลนิยายเล้ย มีรอว์ก็แปลไม่ออกแต่Orz นี่ล่ะหนอช่องว่างทางภาษา โชคยังดีได้ BeCh(http://yurishimai.exteen.com)แอบเอามาแปลเป็นระยะๆ ใครสนใจลองคุ้ยๆ หาเอนทรี่ของบลอคเค้าได้ หรืออย่างน้อยหามังกะมาอ่านก็ยังดี เพราะมีคนใจดีแปลให้ทั้งไทยและอังกฤษอยู่ไปเสาะแสวงหาได้ค่ะ

ภาษาไทย hikari (http://yamayurikai.exteen.com) คุ้ยๆ หาเอนทรี่เก่าๆ ได้

ภาษาอังกฤษ Lililicious http://www.lililicious.net/

อีกเรื่องที่อยากพูดมานานแล้ว เรื่องชื่อของบาระซามะ เป็นชื่อพันธุ์กุหลาบซึ่งจริงๆ คือ ศัพท์วิทยาศาสตร์ โดยทั่วไปประกอบด้วย จีนัสและสปีชีส์ ซึ่งการเขียนที่ถูกต้องต้องไม่ใช่แบบเราเขียนหรือแบบที่เห็นตามเวปเขียนกัน แต่ถ้าไม่ซีเรียสก็ไม่เป็นไร เพราะเหมือนทางต้นฉบับเองก็ไม่ได้ซีเรียสด้วย - -

เขียนแบบไหนถึงจะถูก หากเรียนวิชาชีววิทยาบ้างก็จะทราบ เราก็ลืมๆ ไปแล้ว ถ้าจำไม่ผิด มันเขียนได้ 2 แบบ คือ ขีดเส้นใต้ กับ เขียนเป็นตัวเอียง (ผิดถูกยังไง บอกด้วยนะคะ ^^")

Rosa canina โรซาเป็นชื่อจีนัส (ภาษาไทยเรียกอะไรไม่รู้ ไม่เคยจำ) โรซา คือ กุหลาบ

คานินา เป็นชื่อสปีชีส์ คงคล้ายๆชื่อจริงกับนามสกุลของพืชชนิดนี้ ประมาณนั้นน่ะ

อย่างมนุษย์เราก็ Homo sapiens

สุดท้าย เราจะไม่อยู่สัก 2-3 วัน ช่วงเสาร์ - จันทร์ นี้ ขอตัวไปพักผ่อน (หวังว่านะ) แล้วเจอกันใหม่สัปดาห์หน้าฮับ ^^

gokigenyou