~Another Dimension~

Maria sama ga miteru episode13

Title: Gokigenyou, Onee-sama

fansub: Lililicious& Ayu[Arigatou ne ^^]

The Last Episode in 1st Season

เนื้อเรื่องย่อตอนที่ 13

ซาจิโกะสนใจร้านขายกางเกงยีนส์อยู่เลยทำให้ยูมิหาตัวไม่เจอ ทั้งสองเข้าไปในร้าน ซาจิโกะอยากได้ยีนส์ที่เป็นคู่กับยูมิเลยลองใส่และได้สมใจจากนั้นก็ไปร้านรองเท้าต่อ ทางโยชิโนะคิดได้ว่าไม่ควรมานั่งเศร้าจึงไปเที่ยวใช้วันหยุดให้คุ้มค่าแล้วก็เจอกับพวกยูมิ ซาจิโกะจึงชวนไปดื่มชาด้วยกัน ทั้งสามพบซึตาโกะและมินาโกะที่ร้าน ทั้งหมดจึงพักผ่อนกินเค้กดื่มชากันอย่างมีความสุข ทางด้านชิมาโกะกับชิซึกะก็ไปได้ด้วยดี ชิซึกะพาชิมาโกะมาที่บอร์ดประกาศ (คาดว่าเป็นที่ๆพบการ์ดสีขาวของชิมาโกะ)ชิซึกะผู้เข้าใจและมองทะลุถึงข้างในใจของชิมาโกะได้ การเดทครั้งนี้ทำให้ทั้งสองฝ่ายเรียนรู้และเข้าใจซึ่งกันและกันมากขึ้น เมื่อชิซึกะกลับไปแล้วชิมาโกะกลับมาที่เรือนกุหลาบก็พบเซย์รออยู่ เมื่อใกล้วันที่เซย์จะต้องจบจากลิเลียน ชิมาโกะก็รู้สึกปล่าวเปลี่ยวอ้างว้างมากขึ้นเซย์ก็ได้แต่ปลอบใจ

คืนนั้น ซาจิโกะโทรมาหายูมิ การเดทครั้งแรกกับซาจิโกะทำให้ยูมิมีความสุขมากมาย ความสัมพันธ์อันดีของทั้งสองยังคงดำเนินต่อไป...

ภาพประกอบเล็กๆน้อยๆ

คุณพี่ไม่ได้หายตัวไปไหนหรอก แค่ยืนอยู่หน้าร้านขายยีนส์แต่ก็ทำเอายูมิน้ำตาคลอเบ้าเลยนึกว่าถูกทิ้งจริงๆเสียแล้ว ^^" (ซับน้ำตาให้พอเป็นพิธีหากเป็นพี่เซย์คงเข้าไปเลียน้ำตาให้>w<")

โยชิโนะคิดได้เสียทีว่าควรจะเลิกหึงเรย์ได้แล้ว วันหยุดทั้งทีเที่ยวให้สนุกดีกว่านะ ชอบที่โยชิโนะเปรียบตัวเองกับไฟเขียว ต้องเดินหน้าต่อไป อย่าให้ความหึงหวงมาพาให้จิตใจเศร้าหมอง

ชิซึกะกับชิมาโกะกินข้าวกันเสร็จ ชิซึกะก็พาวิ่งย่อยอาหารกันสักเล็กน้อย ได้วิ่งบนระเบียงที่ปกติเค้าห้ามวิ่ง ได้ทำอะไรที่แหกกฏบ้างก็ดีไม่น้อยเป็นการถอดหน้ากากเด็กดีออกซะบ้าง ที่ๆชิซึกะหยุดรอคือบอร์ดประกาศ แล้วก็เอาเรื่องการ์ดสีขาวขึ้นมาพูด (เลยคิดว่าเจอจากบอร์ดนี้ชัวร์) ชิซึกะพูดดีมากๆเลยล่ะ ประทับใจ >w< โดยเฉพาะประโยคที่ว่า "การ์ดสีขาวนั่นก็เหมือนหัวใจของเธอ ที่หวังจะให้มีใครสักคนได้เข้าใจ" ชิมาโกะหลังจากที่ถูกชิซึกะล้วงเอาความคิดความรู้สึกภายในใจไปก็รู้สึกดีๆกับเธอคนนี้ขึ้นมาบ้าง ^^ (ก็ดูเหมาะไม่เลวนะ คู่นี้)

เหตุผลของคุณพี่น่ารักมากเลย "ก็ฉันอยากได้ยีนส์ที่เข้าคู่กับยูมิบ้างน่ะ" ยูมิอึ้งไปด้วยความขวยเขิน >///< คุณพี่เข้าไปเปลี่ยนกางเกง ยูมิรอข้างนอกก็แอบหน้าแดง (จะแดงทำม้ายยยย คิดอะไรอยู่นะเธอ - -) ลองตอนแรกขากางเกงยาวไปยูมิก็ช่วยพับแก้ให้ คุณพี่เหลือบเห็นรองเท้าผ้าใบของยูมิก็เลยอยากได้บ้าง - -+

ทำไมไม่ซื้อเสื้อไปด้วยล่ะค่ะ ทีนี้จะได้ใส่เหมือนกันตั้งแต่หัวจรดเท้าเลย หึหึหึ

พวกซึตาโกะคลาดกับพวกเรย์แล้ว เลยคิดจะไปตามสโตรคพวกชิมาโกะแทน

ออกมายืนคุยกันนอกระเบียงต่อ ชอบตรงที่คุยกันช็อตนี้เหมือนกัน ชิซึกะบอกว่าถ้าไม่มีมีเซย์พวกเธอคงได้เป็นพี่น้องกัน แล้วชิมาโกะตอบกลับไปว่า "เพราะมีเค้าอยู่ พวกเราจึงมีความสุขด้วยกันทั้งคู่" แล้วชิซึกะก็ร้องเพลง Ave Maria ของเวอร์ชั่น Gounoud ให้ฟัง แววตาของชิมาโกะดูล้ำลึกแฝงด้วยความเหงายังไงไม่รู้สิ

อาเว มาเรีย มีหลายเวอร์ชั่นขึ้นกับใครประพันธ์ทำนอง เช่น ของ Bach จะเป็นอีกแบบ แต่คาดว่า ของกูโนด์จะค่อนข้างดัง เรามีของคล้ายๆหีบเพลง (แต่มันทุเรศๆหน่อย เพราะซื้อมาแค่ 60 บาท ^^") เป็นเพลงอาเว มาเรีย ของกูโนด์ เช่นกัน ตอนได้มานี่ คิดไปว่าพระแม่มาเรียคงทรงชักนำให้ได้เจอมัน ><

ชิซึกะกลับไปก่อน พอชิมาโกะอยู่คนเดียว ในโรงเรียนที่ไร้ผู้คน บรรยากาศช่างเปล่าเปลี่ยวเหลือเกิน ฉากที่ชิมาโกะยืนผมปลิวหน้าเรือนกุหลาบนี่ สวย >w<b ได้อารมณ์มาก

เหมือนเป็นเซอร์ไพรส์จากชิซึกะซามะ ให้พี่เซย์มารอที่นี่เพื่อจะได้เจอชิมาโกะ ชิมาโกะเจอหน้าพี่เซย์ก็โผเข้าหาทันทีทั้งน้ำตา

"ฉันอยากพบคุณพี่เหลือเกิน"

"ฉันก็อยู่นี่แล้วไง...."

ซื้อรองเท้าเสร็จ ทั้งสองก็เดินคุยกัน ซาจิโกะแอบเล่าอดีตของตัวเองเล็กน้อย เช่น รู้สึกหงุดหงิดขัดหูขัดตาที่ตัวเองทำอะไรไม่เหมือนชาวบ้าน (ก็ที่บ้านเลี้ยงมาเป็นคุณหนูซร้า) เลยพยายามจะทำตัวไม่ให้ต่างจากเด็กคนอื่น เช่น นั่งรถโรงเรียน ดูรายการทีวีที่เพื่อนๆดูกัน ระหว่างนั้นก็เจอโยชิโนะเข้า ซาจิโกะชวนมาดื่มชาด้วยกัน ตอนแรกโยชิโนะปฏิเสธ (ก็ไม่อยากเป็นกขค.นิ) แต่คุณพี่บอกว่า มากันหลายๆคนสนุกกว่า

ไปจ๊ะเอ๋กับพวกซึตาโกะในร้าน เลยกินมันด้วยกันซะเลย บรรยากาศในโต๊ะรีแลกซ์มาก เพราะทุกคนทิ้งความเหนื่อยและพักความรับผิดชอบไว้ก่อน ซึตาโกะเก็บกล้อง มินาโกะพักเรื่องหนังสือพิมพ์กับการทำข่าวไว้ โยชิโนะเลิกเรียกหา "เรย์จัง" ทั้งเค้กและชาร้านนี้ก็อร่อยมากๆด้วย แฮปปี้กันทุกฝ่าย ^^

ชิมาโกะเหงาๆอ่ะนะ เพราะพี่เซย์กำลังจะเรียนจบ ช็อตนี้คล้ายๆกับตอน 9 ท้ายๆ ในคืนหิมะตก พูดเหมือนกันพูดเหมือนเดิม แต่พี่เซย์สั่งสอนเพิ่มเติมให้อีกหน่อยว่า "อย่าพยายามแบกทุกสิ่งไว้บนบ่า เธอจะล้มเอาได้ บางครั้งการแสดงความอ่อนแอให้สมกับวัยบ้าง ก็ไม่มีใครมาตำหนิเธอหรอก ชิมาโกะ"

และแอบมีคำโฆษณาถึงภาคฮารุนิดหน่อย "เมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิ ก็จะมีการพบกันครั้งใหม่เสมอๆ เหมือนกับฤดูใบไม้ผลิที่ฉันกับชิมาโกะได้พบกัน" ใครอยากรู้เรื่อง จงหาตอน 6 ของภาคฮารุมาดูซร้า - -+

จิซาโตะมาร้องไห้กับโยชิโนะ อารมณ์ว่าน้อยใจเรย์ที่เดทกับเธออยู่ก็ชอบเผลอเรียกชื่อ โยชิโนะอยู่เรื่อย โยชิโนะเลยขอโทษแทนเรย์ และก็มาวีนใส่เรย์ที่ทำเค้กขอโทษมาให้ ยังไงก็คงคืนดีกันไม่ยากหรอก รักกันเสียขนาดนั้น

largepic

ตอนดึกคืนวันนั้น ยูมิคิดจะโทรไปหาซาจิโกะ แต่ซาจิโกะกลับโทรมาก่อน แถมพูดแนะนำตัวเองเหมือนที่ยูมิซ้อมๆไว้ด้วย ^^" ใจตรงกันอีก ระหว่างที่คุยๆกัน ยูมิก็นึกภาพตอนที่เดทกัน เป็นภาพที่น่ารักมากๆ และให้เป็น best shot ของพี่น้องกุหลาบแดงในตอน 13 นี้ XD

(ที่ยูมิให้คุณพี่ถือของเองเนี่ย เพื่อจะหาโอกาสเกาะแขนแบบนี้สินะ - -+)

พรุ่งนี้ต้องเป็นวันที่วิเศษเช่นกันขอให้รักกันนานๆยั่งยืนตลอดไปนะ ^^

มีพบก็มีจาก เมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิหน้า ก็จะมีการพบกันครั้งใหม่รออยู่....

จบภาคแรก ติดตามเรื่องราวของ Maria sama ga miteru ได้ต่อไปในภาคฮารุ (Spring) ฤดูใบไม้ผลิครั้งหน้า เราจะมาพบกันอีกครั้ง...

gokigenyou, minasama.

The End for 1st Season, to be continued to"Maria sama ga miteru ~Haru~"

Omake

โอมาเกะแรกด้วยมาริมิเตะไนโช คัดมาให้ดูช็อตเดียวเพราะฮาสุดแล้น ^^"

อุตส่าห์ไปได้สวย หวานช่ำกับคุณพี่ขนาดนี้แต่ลางร้ายได้มาเยือนเมื่อโรซารี่ที่ได้จากคุณพี่มาขาดเช่นนั้น.....(จะบอกอะไรนัยๆถึงภาคหน้ารึป่าวนะ 555)

แต่ที่ฮาที่สุดคือ โดจินล้อของ UGO เซอร์เคิลสุดดังที่วาดมาริมิเตะมาเป็นซีรีย์หลายเล่ม ภาพที่เอามา เค้าจะเอาลงไว้ที่เวปทุกสัปดาห์ทุกตอนในช่วงที่มาริมิเตะภาคแรกฉายที่ญี่ปุ่น (ม.ค.2004-มี.ค. 2004)

คุณพี่หายตัวไปไหนหว่า.....

ที่แท้ก็มาอยู่กับคุณตำรวจนี่เอง (เข้าข่ายเด็กหลงแล้วค่ะ ^^")

ล้อฉากตอนลองกางเกง ขากางเกงมันยาวเกินไป ซาจิโกะก็พูดว่า "ทุกคนนี่ขายาวกันจังเลยนะ" ในอนิเมมันเลยไม่มากหรอก แต่เผอิญว่าซัจจี้ของ UGO จะตัวเล็กน่ารักเป็นพิเศษ มันก็เลยเป็นอย่างที่เห็น ^o^

ใครต้องการเนื้อหาละเอียดๆ เชิญหานิยายมอ่านได้ดังที่โชว์ปกให้ดูแล้วในตอน 12

Atogaki

ฟู่วววววว จบภาคแรกแล้วววววววววววววววว!!!!!

นานมว้ากกกกก ที่รีวิวอนิเมโปรเจคมาริมิเตะภาคแรกดำเนินอย่าง "ไม่ต่อเนื่อง" ^^" ล้มลุกคลุกคลาน ขี้เกียจบ้าง เอาเวลาไปทุ่มให้อย่างอื่นบ้าง แต่สุดท้ายก็จบ TwT ดีใจมากมาย

ไม่รู้เหมือนกันว่ามีใครได้อ่านตั้งแต่ตอนแรกสุดหรือเปล่า จะบอกว่า โปรเจครีวิวมาริมิเตะภาคแรกนี้มี 14 ตอน เพราะเราใส่ Proloque ไว้ก่อน แนะนำศัพท์เทคนิคและอื่นๆ (จำไม่ได้) เริ่ม 15 Jan 2005 - 21 March 2007 ก็แค่ประมาณ 2 ปีก็ 2 เดือน เอง 5555+

โปรเจคอันนี้ทำเพื่อสนองความต้องการของตนเองอย่างแท้จริง อย่างน้อยๆแค่อยากให้ผ่านหูผ่านตาคนดูอนิเมบ้างว่า "มีเรื่องนี้อยู่ในโลกนี้นะ" หากทำเพื่อตนเอง ไม่ใช่เพื่อมหาชน มันก็จะออกมาสไตล์แบบนี้ล่ะนะ ภาษาง่ายๆ (มั้ง) เขียนให้ตัวเองเข้าใจและเดาเอาว่าคนอื่นจะเข้าใจแบบที่เราเข้าใจ ^^" ข้อมูลส่วนใหญ่ เราค่อนข้างมั่นใจว่า 80%-90%ถูกต้อง ที่เหลือนั้นก็เป็นอุปสรรคทางด้านภาษา ดังนั้นไม่เหมาะที่จะเอาไปเป็นบรรทัดฐานหรือเชื่อได้ 100%

ขอบคุณผู้ที่มาอ่านหรือแอบอ่านรวมถึงผู้ที่มาแสดงความคิดเห็นต่างๆในแต่ละตอนที่แล้วๆมา หวังว่าจะฝากมาริมิเตะไว้ในเป็นอนิเมที่ดีและน่ารักสำหรับทุกคนนะคะ

จากนี้ไป เราคงพักโปรเจคมาริมิเตะไว้สักพัก จนกว่าจะหายเหนื่อย และอาจจะดรอปคิกบางโปรเจคไป ได้แก่ รีวิว Saint Seiya ภาคฮาเดส ทุก Chapter และ รีวิว Soryuden เสียดายอยู่แต่ตอนนี้คงทำไม่ไหว ไว้อนาคตไกลๆ ถ้ามีกิเลศขึ้นมาอาจหยิบกับมาทำใหม่ได้

ตอนนี้เหนื่อยหลายอย่าง ครั้นจะทำภาคฮารุต่อด้วยความรู้สึกแบบนี้ คงไม่สนุกอย่างที่ควรจะเป็น เราต้องการการปรับตัวและการรักษาโรคขี้เกียจขนานใหญ่ -*- เราหวังว่าจะตื่นเช้าได้ และนอนก่อนเที่ยงคืนหรือตีหนึ่งได้ เราควรจะพึงระลึกว่า "เราคือ ป.โท-เอก" ควรจะเลิกทำตัวแบบที่เป็นอยู่ได้แล้ว

เราเบื่อเหลือเกิน การรอคอยอย่างสิ้นหวัง แม้กระนั้นก็จำต้องรอ เลยไม่อยากทำตัวให้ว่าง พอทำหลายๆอย่างพร้อมกันมากเข้า เลยกลายเป็นการแบกรับทุกอย่างไว้หมดทั้งที่จำเป็นและไม่จำเป็น ต่อไปนี้ เราจะวาง ปล่อยวางให้หมด ขอสร้างปัจจุบันให้มีความสุขที่สุดจะดีกว่า - -+

ก่อนจะกลับมาภาคฮารุอีกครั้ง คงจะมีอะไรมาแก้ขัดไปก่อนรอดูล่ะกันนะจ๊ะ ^^/

เจอกันใหม่ gokigenyou.

p.s.1 previous episode (ep.12) http://saintseiya.exteen.com/20070319/review-anime-maria-sama-ga-miteru-episode-12-first-date-tria

p.s.2 ว่าจะนอนก่อนเที่ยงคืนแล้วเชียวแต่ดันทำไม่เสร็จจนต้องนอนดึกอีกแล้น ><"