~Another Dimension~

Fanfiction

Yamayurikai Play special edition

"Tsunderella"

By โรซ่า บากายาโร่ นามปากกาเฉพาะของเซย์เรย์เพื่อมาริมิเตะแฟนฟิคที่เป็นรูปเป็นร่างเรื่องแรกที่ได้พิมพ์ ดูชื่ออิตาเลี่ยนดี ฮา แต่คนรู้ญี่ปุ่นบ้างก็คงรู้ว่ามันคืออะไร

จากความเครียดที่สะสมมาทั้งสัปดาห์ แฟนฟิคเวอร์ชั่นนี้ได้ออกมาขณะที่คิดหาทางแก้โจทย์ในการบ้านไม่ออก ^^" เผอิญว่าคิดถึงมาริฯตอนสามที่กำลังจะออกตอนวีคเอนด์นี้ เลยว่าจะแต่งอะไรแก้เซ็งและหาเรื่องอัพบลอคไปในตัว (ฮา)

สุดท้าย ทำการบ้านเสร็จ ใช้เวลาเคลียร์ 1x ชม. ติดต่อกัน Orz ก็เสร็จ TwT ก่อนกำหนดส่ง เลยมานั่งพิมพ์ที่คิด ๆ ไว้ แต่ไป ๆ มา ๆ มันหลุดจากที่คิดไว้แต่แรกไปพอควร ก็ทน ๆ อ่านไปเพลิน ๆ น่อ ^^")

Cast

ซึนเดเรลล่า - Matsudaira Touko

เจ้าหญิงยูมี่ - Fukuzawa Yumi

แม่เลี้ยงยชชี่ - Shimazu Yoshino

พี่สาว 1 - Hosokawa Kanako

พี่สาว 2 - Nijou Noriko

นางฟ้าน้อย - Toudou Shimako

องค์ราชินี　 -　Ogasawara Sachiko

ต้นห้ององค์ราชินี - Hasekura Rei

คาแร็คเตอร์ลับ - ??? เก็บไว้เฉลยพาร์ทสองว่าคืออะไรและเป็นใคร ฮา

"Tsunderella" Part I

กาลครั้งเมื่อไม่นานมานี้ (พึงคิดเมื่อวาน ฮา) มีสาวน้อยหัวสว่านเป็นเกลียวสวยงามนางหนึ่งชื่อว่า "ซึนเดเรลล่า" อาศัยอยู่กับแม่เลี้ยงและพี่สาวสองคน วัน ๆ หนึ่งของเธอหมดไปกับการทำงานหามรุ่งหามค่ำ ไม่ว่าจะเป็น การดูอนิเม อ่านมังกะ เล่นเกม　เขียนโดจินชิ ชีวิตเธอมีเท่านี้จริง ๆ เหรอเนี่ย ซึนเดเรลล่าเริ่มตั้งคำถามกับตนเอง ในขณะที่กำลังนั่งดูอนิเมดังประจำหัวค่ำ " เนตรเพลิง ชานะ กับเมล่อนปังปริศนา"

อาณาจักรที่ซึนเดเรลล่าอาศัยอยู่นั้นเป็นประเทศเล็ก ๆ บนหุบเขาที่เต็มไปด้วยดอกลิลลี่ อาณาจักรนี้มีธรรมเนียมปฏิบัติที่สำคัญคือ การเลือก "คู่หู" สำหรับเชื้อพระวงศ์ เพื่อช่วยเหลือเกื้อหนุนส่งเสริมคน ๆ นั้น เจ้าหญิงรัชทายาทคนปัจจุบัน "ยูมี่" ยังคงไร้ซึ่งคู่หูมาตลอดจนองค์ราชินีซาจิโกะต้องออกปากให้องค์หญิงรีบเลือกคู่หูเพื่อความปึกแผ่นแห่งราชวงศ์และอาณาจักร เจ้าหญิงยูมี่นั้นไซร้ยังไม่อยากมีคู่หูในเวลานี้แต่ด้วยประกาศิตของท่านองค์ราชินีเสด็จแม่เหนือหัวของเจ้าหล่อนเลยจำต้องยอม องค์ราชินีจัดงานใหญ่โตและออกประกาศเชิญหญิงสาวทั่วราชอาณาจักรมาเข้าร่วมงานเลี้ยงและเต้นรำเลือกคู่ของเจ้าหญิงรัชทายาท

"คู่หูงั้นเหรอ..." องค์หญิงยูมี่กล่าวลอย ๆ ขณะที่กำลังยืน ณ ยอดปราสาท สายตาของเธอมองทอดยาวออกไปไกลแสนไกล...

บ้านของซึนเดเรลล่าก็ได้รับสารเชิญจากวังเช่นกัน แม่เลี้ยงของซึนเดเรลล่าหรือที่คนทั่วไปรู้จักเธอในนาม ยชชี่ อีสาวนักปฏิวัติ ก็หวังจะส่งลูกสาวของเธอทั้งสองไปจับเจ้าหญิงรัชทายาทให้จงได้ ด้วยหวังว่าถ้าได้ปรองดองกับราชนิกูลจะได้มีโอกาสเข้าวังบ่อย ๆ ไปเจอต้นห้องขององค์ราชินีที่เธอแอบชอบ  ลูกสาวคนโตแอบหวังตำแหน่งคู่หูขององค์หญิงยูมี่อยู่ ส่วนคนรองนั้นดูท่าจะไม่ไหว ด้วยว่าวัน ๆ เอาแต่นั่งโฮกพระพุทธรูปและออกทัวร์วัดอยู่บ่อย ๆ ส่วนซึนเดเรลล่านั้น ยชชี่ตัดหางปล่อยวัดไปนานแล้ว....

คืนวันงาน ซึนเดเรลล่าถูกทิ้งให้อยู่ที่บ้าน。。。ต้องพูดให้ถูกว่าเธอกำลังนั่งดูอนิเมฮิตประจำหัวค่ำเรื่อง ยัยศูนย์ราบสนิทศิษย์ซึนซึน เลยไม่ได้สนใจคำชวนด้วยไมตรีจิตจากพี่สาวคนรองสักติ๊ด เมื่อดูจบก็เป็นข่าวเรื่องงานเลี้ยงคัดเลือกคู่หูขององค์หญิงยูมี่พร้อมด้วยสกู้ปเกี่ยวกับองค์หญิง ซึนเดเรลล่าเคยพบองค์หญิงอยู่สามสี่ครั้งจากการไปรับเสด็จเวลาออกเยี่ยมสารทุกข์สุขดิบของประชาชน แม้จะเป็นการมองอยู่เพียงห่าง ๆ ก็ตาม ซึนเดเรลล่ารู้สึกถึงออร่าประกายวิ้งวับที่ยากจะลืม ด้วยอุปนิสัยเป็นกันเองขององค์หญิงอีกทั้งยังชอบช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก ทำให้ท่านยูมี่เป็นที่รักใครชื่นชมของผู้คนเป็นจำนวนมาก

แต่ว่าคน ๆ นั้น กำลังจะเลือกคู่หูแล้ว.....

ความคิดคำนึงของซึนเดเรลล่าต่อองค์หญิงยูมี่เริ่มหนักหน่วงขึ้นเมื่อใกล้วันงาน ซึ่งก็คือวันนี้! และเวลานี้!....แววตาเธอล่องลอยชั่วครู่เมื่อมองไปยังทิวเขาที่เห็นแสงไฟจากปราสาทอยู่ลิบ ๆ งานเลี้ยงกำลังเริ่มต้นขึ้น。。。

"อยากไปใช่มั้ยล่ะ" เสียงนุ่ม ๆ เล็ดลอดเข้ามาสู่โสตประสาทของซึนเดเรลล่า

（ใคร????）

"ทางนี้...." เสียงนุ่ม ๆ ที่ซึนเดเรลล่าได้ยิน นั้นมาจากโต๊ะกาแฟที่มีนิตยสารนิวไทป์วางอยู่

บนนั้น.....

！！！！！

ซึนเดเรลล่าแทบไม่เเชื่อสายตาตัวเอง。。。เธอเห็นสิ่งมีชีวิตตัวเเล็กสองสิ่ง

อย่างแรก。。。เสือจิ๋วขนาดเล็ก。。。

(เท่าฝ่ามือได้มั้งเนี่ย。。。) เธอคิด....

อีกหนึ่ง。。。เด็กผู้หญิงตัวเล็ก น่ารัก ผมสีอ่อนยาวสลวยเป็นลอน

ว่าแต่ คนเราจะตัวเล็กและมีปีกได้ด้วยเรอะ。。。

ซึนเดเรลล่าเริ่มคิดว่าตัวเองดูอนิเม อ่านมังกะ เล่นเกม มากเกินไปจนเห็นภาพหลอน ขยี้ตาสองสามที ก็ยังเห็นภาพเดิม นางฟ้าตัวน้อยน่ารักกำลังนั่งยิ้มหวานบนหลังพยัคฆ์มินิไซส์เท่าฝ่ามือที่กำลังส่งเสียงร้องคำราม "กาโอ กาโอ" ได้อย่างน่ารักน่ากอดที่สุด!

"โมะ。。。โมเอ้！！！！" ~(>w<)~

เมื่อได้สติกลับมา ซึนเดเรลล่าเข้าโหมดโอตาคุทันทีจึงรีบรี่ไปโฮกของเล่นชิ้นใหม่แปลกตาที่ตนได้พบ

。。。。。

........

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป....

นางฟ้าน้อยได้ใช้ความพยายามอย่างมากและอย่างนานกว่าจะทำให้ซึนเดเรลล่าสงบสติอารมณ์แล้วฟังเรื่องของตน คุยกันไปมา สรุปได้ความว่า นางฟ้าน้อยทึกทักเข้าใจผิดไปเอง (อ้าว!) ว่าซึนเดเรลล่าอยากไปงานเต้นรำเลือกคู่หูแต่ถูกแม่เลี้ยงใจร้ายกักอยู่กับบ้าน (จริงๆควรจะเป็นแบบนี้ไม่ใช่เรอะ!) นางฟ้าน้อยพยายามหว่านล้อมซึนเดเรลล่าให้เปลี่ยนใจทำตัวให้เข้ากับเนื้อเรื่องที่ควรจะเป็นสักนิด แต่อีกฝ่ายปากแข็งบอกว่าไม่ได้สนใจองค์หญิงและงานเต้นรำอะไรนั่นสักนิด (นั่นไง!) ว่าแล้วก็เปลี่ยนช่องข่าวไปดู เนตรเพลิง ชานะ กับเมล่อนปังปริศนา อนิเมเรื่องโปรดของเธอสบายใจเฉิบ นางฟ้าน้อยเหนื่อยใจจะพูดเลยอยู่เฉย ๆ ดีกว่าแต่ว่าก็ทันสังเกตเห็นซึนเดเรลล่าหันไปมองทางปราสาทบนเขาอยู่บ่อย ๆ นางฟ้าน้อยเลยถึงบางอ้อ จึงอยากทำความดีเล็ก ๆ น้อย ๆ สักหน่อย。。。

"เมจิกคัล ลิลลี่คัล วิ้งวับพาวเวอร์ เมคอัพ!!!!"

คาถาคุ้นหูแบบแปลก ๆ ของนางฟ้าน้อยทำเอาซึนเดเรลล่าจมหายไปกับควันโขมง เมื่อควันจางลง หัวเกลียวคู่อันสลวยสวยเก๋เหมือนไอศกรีมโคนรสช็อคโกแล็ตของเธอกลายเป็นสว่านสีแดงเพลิง นัยน์ตาเธอเองก็เปลี่ยนเป็นสีแดงแจ่มจรัสเหมือนนัตย์นาและเกศาของชานะ ตัวละครที่เธอชอบในอนิเมที่กำลังดูอยู่ ไม่เพียงเท่านั้น เสื้อผ้าเธอก็กลายเป็นชุดของชานะในอนิเม! 

ซึนเดเรลล่าตกใจคิดเลยเถิดไปถึงว่าเธอบ้าแบบกู่ไม่กลับแล้ว เธอจึงคว้านางฟ้าน้อยมาบีบให้เสกเธอกลับไปเป็นเหมือนเดิมเดี๋ยวนี้ นางฟ้าน้อยหายใจไม่ออกทำท่าทุรนทุราย เมื่อเริ่มเห็นอีกฝ่ายน้ำลายฟูมปาก ซึนเดเรลล่าเลยคลายมือออก 

"แค่กๆๆ มะ ไม่ได้หรอก ค่อกๆ  เธอจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมต่อเมื่อผ่านเที่ยงคืนของวันนี้ไป。。" นางฟ้าน้อยเกือบตายคาฝ่ามือนางซึน

ซึนเดเรลล่าเหงื่อตก อีกตั้งหลายชม.กว่าจะถึงเที่ยงคืน.......แต่ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ ได้แต่งคอสเพลย์แบบนี้ แล้วนี่ถ้าแอบไปงานเต้นรำด้วยชุดนี้ก็ไม่มีใครจำได้ด้วย.......

นางฟ้าน้อยจับรังสีความอยากในใจเงียบ ๆ ที่บ่งบอกออกทางใบหน้าของซึนเดเรลล่าได้อย่างชัดเจน (เหมือนชินจังกำลังยิ้มอย่างมีเลศนัย)

"งั้นก็ลองไปงานเต้นรำด้วยชุดนี้สิ"

"ใครเค้าอยากไปกัน ฉันไม่ได้อยากไปเจอองค์หญิงยูมี่นะ" ซึนเดเรลล่าเอ้ย ปากไม่ตรงกับใจสมชื่อเลย

กระนั้นแล้วนางฟ้าน้อยก็คะยั้นคะยอจนซึนเดเรลล่าเห็นแก่ความพยายามเลยยอมไปอย่างยินดีในใจเงียบ ๆ (อีกแล้ว)  นางฟ้าน้อยใช้คทาวาดเป็นกากบาท ทันใดนั้น ซึนเดเรลล่าก็หายวับทะลุมิติไปโผล่ที่หน้าปราสาทในชั่วอึดใจ

(รถม้าฟักทอง สารถี อยู่หนายยยยยยย)

ที่งานเลี้ยงเต้นรำ หญิงสาวมากหน้าหลายตาพยายามจะมัดใจองค์หญิงยูมี่ แต่ก็ไม่มีนางคนใดที่ถูกใจเธอสักนิด  เธอจึงหลบฉากจากงานออกมาเดินเล่นในสวน  ระหว่างจะเดินไปที่น้ำพุกลางสวน เธอก็เห็นเงาตะคุ่ม ๆ ตรงพุ่มไม้มืดด้านหน้า

"คะ ใครน่ะ...."

เปลวงเพลิงสุกสว่างจากเกลียวคู่ ผนวกกับเนตรสีเพลิงเป็นประกายงดงาม  แม้จะมืดแค่ไหน ไม่ว่าใครก็เห็นการมาของซึนเดเรลล่าอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง คนทั้งสองประจันหน้ากันอย่างจะๆ รัศมีประหลาดขององค์หญิงยังคงวิ้งวับจับจิตจับใจซึนเดเรลล่าเช่นเคย

"อะ องค์หญิง" นางซึนโดนวิี้งค์ของท่านยูมี่เข้า....

"หะ หัวเกลียว" นั่นคือประโยคแรกที่นางซึนได้ยินจากปากคนที่ตนชื่นชอบ แม้จะเคยชินกับการถูกเรียกหรือถูกล้อแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแต่ว่าเหมือนมีเส้นอะไรบนหัวมันปื้ดขึ้น...

"หนวกหู! หนวกหู! หนวกหูน่า!" นางซึนระเบิดวาทะประจำตัวของตนเองอย่างเผลอตัวลืมไปว่านี่ต่อหน้าองค์หญิงยูมี่ แต่อีกฝ่ายได้แต่หัวเราะแล้วก็ขอโทษที่เรียกแบบนั้น..

"เธอก็มางานเลี้ยงนี้เหมือนกันเหรอ"

"ไม่ได้อยากมาซะหน่อย ถูกบังคับให้มาน่ะ" แม่หัวเกลียวขององค์หญิงพูดไม่เต็มปากเต็มคำนัก อีกทั้งไม่มองคนฟังด้วย องค์หญิงนึกสนุกเลยคว้ามือเด็กสาว

"ไหน ๆ เธอก็ถูกบังคับมา งั้นฉันขอบังคับให้เธอเต้นรำกับฉันนะ" องค์หญิงไม่ฟังคำตอบของอีกฝ่าย รีบฉุดกระชากลากอีกฝ่ายมุ่งหน้าไปทางปราสาทแบบไม่ให้อีกฝ่ายตั้งตัว น่าแปลกที่ซึนเดเรลล่าไม่ได้โวยวายมากอย่างที่ยูมี่และคนเขียนคาดไว้

"ถึงกับต้องฉุดเลยเรอะ。。" เสียงบ่นอุบอิบเบา ๆ ของซึนเดเรลล่าที่ไม่รู้ไปเข้าหูองค์หญิงยูมี่ได้อย่างไร

"เอ๋.. อยากให้อุ้มแทนเหรอ"　องค์หญิงแกล้งแหย่อีกฝ่าย แล้วก็ได้ผล

"จะบ้ารี !!! "ซึนเดเรลล่าแทบอยากจะกรี๊ด  นี่นะเหรอโฉมหน้าที่แท้จริงขององค์หญิงที่ใครต่อใครหลงรักใครชื่นชอบ! (แม้กระทั่งใครสักคนใกล้ ๆ นี้) คนแบบนี้。。。。。。。。

"เขินล่ะสิ อิอิ" องค์หญิงหัวเราะคิกคักเมื่อสังเกตอีกฝ่ายหน้าแดงหน่อย ๆ

จะด้วยความโมโหหรือความเขินอายจริงๆ ก็แล้วแต่ ใบหน้าของซึนเดเรลล่าในตอนนี้นั้นไม่ใช่แค่แดงระเรื่อ แต่แทบไม่ต่างจากสีผมและสีตาของเธอ

"หนวกหู! หนวกหู! หนวกหูน่า!"

เหตุการณ์จะเป็นเช่นไรต่อไป ติดตามตอนต่อไป

(เมื่อบิวท์อารมณ์และแอบหาเวลาเขียนให้จบได้ TwT)

to be continued.....

------------------------------------------------------------------------------------

Atogaki

อืมมมมม รุ้สึกว่าใส่มุขโอตาคุที่คนดูและติดตามอนิเมผลงานคุกิมี่บ่อย ๆ จะรู้จัก ขออธิบายเผื่อบางคนไม่เข้าใจ

คำอธิบาย

ซึนเดเรลล่า = ซินเดอเรลล่า + ซึนเดเระ ซึนเดเระเป็นแสลงญี่ปุ่นของโอตาคุบ่งบอกแนวคาแร็คเตอร์ประเภท ปากไม่ตรงกับใจ บางทีก็จะเรียกกันย่อมากในหมู่ชาวไทยเหลือแค่ ซึน

เนตรเพลิง ชานะ กับเมล่อนปังปริศนา คือ อนิเมเรื่อง Shakugan no Shana อนิเมดังที่ตัวเอก ชานะ เป็นคุกิมี่ไทป์คาแร็คเตอร์ นั่นคือ "โลลิ ซึนเดเระ อกกระดาน"

คุกิมี่ = คุกิมิยะ ริเอะ คนพากย์เสียงภาษาญี่ปุ่นของ มัทซึไดระ โทโกะ ในเรื่องมาริมิเตะ เนื่องจากว่าโทโกะจังเป็นแนวคาแร็คเตอร์เสียงคุกิมี่เช่นกัน โดยเฉพาะ "ซึนเดเระไทป์"

ยัยศูนย์ราบสนิทศิษย์ซึนซึน = อนิเมเรื่อง Zero no Tsukaima ที่คุกิมี่พากย์เป็นตัวเอกของเรื่องที่เป็นไทป์เดียวกันกับชานะเลยคือ "โลลิ ซึนเดเระ อกกระดาน"

"คู่หู" ในที่นี้ได้ไอเดียจาก คู่หูแพ็คติโอของเนกิมะซีรีย์

ยชชี่ อีสาวนักปฏิวัติ = ได้ไอเดียจากเรื่อง Shoujokakumei Utena นั่นแล คนทีดูมาริมิเตะภาคแรกก็คงจำอาร์ค เยลโลโรสเรโวลูชั่นกันได้...

เสือจิ๋วไซส์เท่าฝ่ามือ = อ้างอิงถึงเรื่อง Toradora ที่คุกิมี่พากย์นางเอก ไอซากะ ไทกะ ที่ได้ฉายา Te no Rin หรือฝ่ามือพยัคฆ์ เพราะคุณเธอตัวเล็กกระจิดริดแต่ดุร้ายเหมือนเสือ ถือว่าเป็นแนวเสียงคุกิมี่อีกเช่นกัน  นางฟ้าน้อย นั้น อ้างอิงจากโทระโดระเช่นกันตอนไทกะใส่ชุดนางฟ้ามีปีกขึ้นเวทีประกวดดาวประจำโรงเรียน

"เมจิกคัล ลิลลี่คัล วิ้งวับพาวเวอร์ เมคอัพ!!!!" = เอาคำมาจากนาโนฮะซีรีย์ ผสมลิลลี่ พาวเวอร์เมคอัพ มาจากท่าแปลงร่างของเซเลอร์มูนซีรีย์

"หนวกหู! หนวกหู! หนวกหูน่า!" = "urusai! urusai! urusai!" เป็นคำพูดติดปากของชานะ แล้วก็ติดปากโอตาคุบางคนไปแล้ว (ฮา) เวลาคุกิมี่ไปพากย์เรื่องอื่นและตัวละครอื่นแต่เกิดมีบทพูดคำว่า "อุรุไซ" ขึ้นมา มันชวนให้คนดูนึกถึงชานะอยู่เสมอ ฮ่าๆ

แค่นี้ล่ะกัน ภาวนาว่าจะเขียนจบ ไม่งั้นมันก็จะหยุดที่แค่นั้น Orz

gokigenyou.

EDIT: แก้คำผิดคำตกหล่น และประกาศ เห็นแก่พระแม่มาเรีย ขออภัยบางท่านเพราะแฟนฟิคเรื่องนี้และสุขภาพของเจ้าของบล็อกทำให้ไม่ขอทำสปอยล์มาริมิเตะภาค 4 ตอน 3 น่อ ^^")