~Another Dimension~

Maria-sama ga miteru 4th season episode 6

Spoiler...

คำเตือน เนื้อหาต่อจากนี้อาจสปอยล์ความสนุกในการรับชมของท่านทั้งหลาย โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

คำเตือน 2 เอนทรี่นี้ยาว โหลดรูปโหด

คำเตือน 3 เอนทรี่นี้มีสปอยล์ตามเรื่องจริงอยู่ส่วนแรก และซับนรกปนฟิคชั่นในส่วนหลัง

previous ep. http://saintseiya.exteen.com/20090131/spoiled-maria-sama-ga-miteru-4th-season-ep-5

คร่าว ๆ ตอนที่แล้วซาจิโกะได้ไปเที่ยวสวนสนุกกับยูมิพร้อมทั้งเจอคู่ซึงุรุกับยูกิที่นั่น ทั้งหมดเที่ยวกันได้ไม่เต็มวันก็ต้องพากันกลับเพราะซัจจี้ป่วย ยูมิได้มีโอกาสพูดคุยกับซึงุรุซึ่งช่วยพูดกระตุ้นยูมิจังของพวกเราให้มองและตั้งเป้ายหมายให้สูงกว่าอิจฉาหรือเอาชนะตน จากพรีวิวตอนที่แล้วพบว่า น้องหัวเกลียวดริลน้อยกลอยใจจะได้มาบ้านยูมิ เหตุการณ์จะเป็นอย่างไร ติดตามได้ในตอน 6

Madogaki

อันนี้พิมพ์ล่วงหน้าก่อนได้ดูตอนหก ระหว่างรอ ปั่นแล็บแทบตายให้ได้กลับบ้านช่วงเวลาที่คิดว่ามาริมิเตะจะออก TwT ถึงบ้านหมดแรง อยากนอนสุด ๆ แต่เพื่อมาริมิเตะอนิเมที่รักต้องอดทน! TwT

เหนื่อย....เหนื่อยกายเหนื่อยใจ เหนื่อยมันไปเสียทุกอย่าง ช่วงเวลาที่เรามีความสุขมากในหนึ่งอาทิตย์ก็คือ ช่วงเวลาที่ได้นั่งเฉย ๆ ดูมาริมิเตะ โฮกมาริมิเตะ ดูมาเรียโฮลิค โฮกมาเรียโฮลิค ดูมินามิเกะ โฮกมินามิเกะ นั่งเคลียร์เกมมันส์ๆ นี่แหละ TwT (อ่อ แถมด้วยเข้าครัวทำอาหาร กับช็อปปิ้งออนไลน์ ฮา) 

บ่นเสร็จแล้ว ไปดูตอน 6 กันเถอะ =w=)/

เนื้อเรื่องย่อตอน 6

ฟังไปคร่าว ๆ รอบเดียว แปลผิดแปลถูกมั่วนิดเดาเยอะ ขออภัยถ้าผิด

ซึงุรุซังโทรมาหายูมิว่าโทโกะจังไปไหนไม่รู้ กลับบ้านช้ากว่าปกติ ทางด้านซาจิโกะก็รับแขกอยู่คือ เรย์เพื่อนเลิฟ มาปรึกษาเรื่องโยชิโนะ ยูมิจังแอบเป็นห่วงน้องโทโกะแต่แล้วก็พบน้องดริลที่บ้านตัวเอง ^^" โทโกะจังได้กินข้าวเย็นบ้านยูมิแล้วก็กลับไปกับซึงุรุซัง วันต่อมา ซึงุรุซังเอาของที่บ้านมัทซึไดระส่งให้ขอบคุณยูมิ จากลางสังหรณ์ ภาพมายา หรืออะไรก็แล้วแต่ ผนวกกับคำพูดของซึงุรุทิ้งท้ายไว้ให้ยูมิขบคิดเรื่องโทโกะจัง

ทางสภายามายูริไค จะจัดปาร์ตี้คริสต์มาส โยชิโนะจะให้ยูมิชวนโทโกะและคานาโกะมางานด้วย ตอนแรกพวกยูมิขอร้องโนริโกะเพราะเห็นเป็นเพื่อนกันแต่โนริโกะปฏิเสธ ได้ชิมาโกะออกหน้า ยูมิเลยไปด้วยกันกับชิมาโกะที่ห้องของโทโกะและคานาโกะเพื่อออกปากชวนด้วยตัวเอง คานาโกะจังไม่มีปัญหา แต่โทโกะจังแอบอิดออดเล็กน้อย ได้คานาโกะช่วยไว้ สุดท้ายน้องซึนน่าจะไปร่วมงานตามพรีวิวที่เห็น แต่ว่า....

แต่ว่า....ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีในตอนหน้าจากพรีวิวที่ดู อืมมมม ตามสถิติเลขตอนของอนิเมมาริมิเตะ ตอนที่ 7 มักมีเหตุการณ์มาคุเกิดขึ้น....

ก็ติดตามตอนต่อไป....

รูปประกอบตามใจจขบ.

เวอร์ชั่นนี้คือเวอร์ชั่นตามเนื้อเรื่องจริง ไม่มีซับนรก ความเห็นจขบ.จะใส่กำกับไว้แบบนี้ <<<......

ยูมิรับโทรศัพท์จากซึงุรุซัง โดยมีคุณแม่คอยยิ้มกริ่มแก้มชมพูลุ้นอยู่ข้าง ๆ แถมแซวลูกสาวกับซึงุรุซังอีก แต่ยูมิไม่ขำด้วย (ฮา) <<< คุณแม่คิดว่าลูกสาวตัวเองจะได้มีแฟนแล้วสินะ ฮ่าๆ

แถมยังทำหน้าขยะแขยงอย่างเห็นได้ชัด ^^"

ไม่ได้นะ รีแอ็คชั่นแบบนี้นี่มันอะไรกัน

มันควรจะเป็นแบบนี้สิ "อ๊ายยยยย คุณแม่นี่ล่ะก็ อย่าแซวหนูอย่างงี้สิ" << ขำฉากคุณแม่ยูมิมาก XD เข้าใจแล้วว่ายูมิเหมือนใคร ถอดพิมพ์มาจากคน ๆ นี้นี่เอง (ฮา)

แบบนี้เซ่! << โอคาซังพ้อยท์!

เรื่องอาริมะ นานะ กับโยชิโนะ ทำเอาเรย์กลุ้มใจพอตัว ซาจิโกะเลยช่วยปลอบใจ <<< มีผมสะบัดสโลโมชั่น โอบจากด้านหลัง พูดจาอย่างอ่อนโยน ฉากสองฉากนี่ แฟน ๆ คู่เรย์กับซัจจี้คงโฮกกันตาย ^^

ที่แท้ รูปพรีวิวตอนที่แล้วมันมีที่มาแบบนี้นี่เอง...

นั่นมันอะไรกัน...โยชิโนะที่อยู่ในโอวาท (เรย์อยู่ในโอวาทโยชิโนะ ฮา) กำลังจะมีน้องสาวแฮปปี้มีความสุข ในขณะที่ตนเองกำลังจะเรียนจบ ตรงนี้ไม่ชัวร์ว่าเรย์จะต่อมหาลัยลิลเลียนรึเปล่า แต่เห็นพูด ๆ ไว้

ตรงนี้สปอยล์ คุณพี่นั้นก็มองวิทยาลัยสตรีลิลเลียนไว้เหมือนกัน แล้วสุดท้ายก็เข้าที่นั่นจริง ๆ ^^" โดยส่วนตัวคิดว่าเหมาะกับซาจิโกะผู้ซึ่งไม่ถูกกับผู้ชาย ขืนเรียนข้างนอก หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ตามจีบให้คุณพี่เป็นลมผื่นขึ้นพอดี ฮา

เรย์อยู่นานพอควร ค่ำแล้วเลยกลับบ้าน <<< เตรียมตัวมาดีนิ บ้านซัจจี้ใหญ่ ขนาดจะเข้าตัวบ้านจากประตูใหญ่ต้องขับรถเข้าไปเลยนะ...

ฉากน่ารัก ๆ ของเพื่อนซี้สองคน คนนึงก็แมนซะ...คนนึงก็คุณหนูซะ....

เอ่ออออ ถ้าไม่ได้ดูเรื่องนี้มาก่อนก็อาจจเห็นเรย์เป็นหนุ่มน้อยในการ์ตูนผู้หญิงสมัยก่อนแล้ว แบบว่าเข้าแก็ปฉากขี่จักรยานคลาสสิคมาก อันได้แก่ 1. จักรยานมีตระกร้า 2. นางเอกซ้อนท้ายแบบนั่งด้านข้าง 3. คนขีหล่อ (กร๊ากกกก อันนี้สำคัญ!) 4. คุยกันกระหนุงกระหนิง

จะมีข้อห้าต่อเมื่อ เรย์ใส่ชุดนร.ชายสมัยก่อนที่คล้ายๆ ชุดกาคุรันพร้อมมีหมวกแก็ปด้วย แล้วซาจิโกะใส่ชุดนร.สไตลกะลาสีสีน้ำเงิน กระโปรงยาวและคอซองโบว์สีแดง

ต.ย. การ์ตุนผู้หญิงที่จะมีฉากขี่จักรยานแบบข้างบนเช่น หน้ากากแก้ว, Ace wo Nerae!

ตัดกลับมาทางยูมิ ที่ได้พบวาโทโกะจังมาที่บ้านตัวเอง

คุณแม่ยูมิชวนทานข้าวเย็นด้วยเลยให้ไปรอที่ห้องยูมิก่อน

ยูมินั้น ตั้งแต่ฉากแรก ๆ ของตอนแล้วที่รุ้สึกเหมือนเห็นเด็กผู้หญิงร้องไห้ท่ามกลางความืด แล้วตัวเองก็ไม่เห็นใคร (เฮ้ย!) ตอนโทโกะจังมาที่ห้อง ก็รู้สึกเหมือนเห็นโทโกะจังร้องไห้อยู่ตามลำพัง ถูกต้องแล้ว โทโกะกำลังมีปัญหาและปมอยู่ในใจที่รอยูมิช่วยไปสะสางอยู่....

ชอบภาพนี้ =w= ยูมินั้นยื่นมือเข้าช่วยสาวน้อยนั้น....

ยูมิสีหน้าอิ่มเอิบอย่างมีความสุข แต่แล้วคุณแม่ก็ตะโกนขึ้นมาปลุกเธอออกจากภวังค์..

แล้วพบว่าตัวเธอนั้นกำลังเอิ้อมจะไปโผกอดโทโกะจัง! <<< แบบว่าฉากนี้กรี๊ดสนั่นจนกลัวห้องข้าง ๆ ด่า ^^" ยูมิ!!! เธอนี่ใจว่ามือถึงมาก! = [ ] =)!

รีบกลบเกลื่อนทันควัน << ช้าไปสองวินะ - -+

โทโกะจังแอบงง << ท่างงแอบน่ารักฟร้าาา XD 

ขอบคุณที่เลี้ยงอาหารค่า

โทโกะจังขอตัวกลับ ตอนแรกเหมือนจะเรียกแท็กซี่ไปส่ง แต่เหมือนยูกิพูดอะไรสักอย่างจนสุดท้าย...

ซึงุรุโอนี่ซามะมารับกลับบ้าน << ควบตำแหน่งสารถีทั้งบ้านโอกาซาวาระและบ้านมัทซึไดระสินะ ฮา (อาจจะแถมบ้านฟุคุซาวะด้วย เฉพาะยูกิ ฮา)

รถของซึงุรุซัง มุมนี้มองเผิน ๆ เห็นตรารถเป็นตราแบล็คไนท์หรืออัศวินดำในเรื่อง โค้ดกีอัสเลยนะเนี่ย =w=" แล้วสีแดงแบบนี้อีก เป็นกุเรนมาร์คทรีหรือกุเรนมาร์คโฟเรอะ! แล้วสีแดงจะแรงสามเท่าหรือเปล่า??

คำอธิบาย: จริง ๆ ไม่อยากเชื่อว่าคนที่อ่านบล็อกนี้อยู่จะไม่รู้จักเรื่องโค้ดกีอัส ^^" เอาเป็นว่า กุเร็นเป็นหุ่นตัวหนึ่งของคุโระชิดัน (กองกำลังอัศวินดำ) ที่ชับโดยคาเร็น ระบบ "มาร์ค" มาจากกันดั้ม ถ้าจำไม่ผิด เริ่มเห็นระบบมาร์คตั้งแต่ภาคเซต้า กุเร็นเองก็มีกุเร็นมาร์คทูที่อัพเกรดจากกุเรนปกติเช่นกัน  สำหรับสีแดงแรงสามเท่านั้น ที่มาคือ ชาร์ อัสนาเบิ้ล จากกันดั้มภาคแรก

ยินดีต้อนรับทุกเมื่อทุกเวลา มาเที่ยวอีกนะจ๊ะ <<< คุณแม่เปิดทางให้แล้ว โทโกะลุย!

คุณแม่ยูมิบอกว่า โทโกะเหมือนน้องสาวยูมิเข้าไปแหล่ะ ถ้าเป็นจริงก็ดีสิ ทำเอายูมิเขินสุดฤทธิ์ << คุณแม่เยี่ยมค่ะ  - -+

"คุณแม่นี่ล่ะก็ ไม่เอาน่า อย่าแซวหนูสิ" <<< ฮาฉากนี้ XD ยูมิทำกิริยาอาการเหมือนที่คุณแม่คาดหวังจะเห็นตอนแซวกับซึงุรุซังแต่ยูมิกลับทำตอนแซวเรื่องโทโกะแทน ทำเหมือนกับที่คุณแม่โชว์ (ชี้แนะ) ให้ดูทุกระเบียดนิ้ว ฮา

หนีเข้าบ้านไปเลย << ปกติ ท่าทางแบบนี้ไว้สำหรับอายหนุ่มไม่ใช่เรอะ! อยากให้โทโกะจังเห็นภาพนี้ของยูมิซามะที่รักเหลือเกิน ฮ่าๆ

ซึงุรุซังแวะเอาของขอบคุณจากพ่อแม่โทโกะจังมาให้ พร้อมชี้แนะอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ

โนริโกะไม่ยอมรับปากพวกยูมิเรื่องที่จะให้ไปชวนโทโกะกับคานาโกะเข้าร่วมงานปาร์ตี้คริสต์มาส ชิมาโกะเลยอาสาแทน โนริโกะแอบรู้สึกที่ชิมาโกะต้องมารับแทนตน ส่วนยูมิก็เกรงใจเลยขอไปด้วย

โทโกะไม่ค่อยอยากไปนัก....<<< แฟนคลับยูมิอาจจะฮึ่มแฮ่ ไม่ก็เพิ่มปริมาณคนนินนาต่อหน้าและลับหลังเพิ่มขึ้น

ชิมาโกะกับยูมิอุตสาห์มาพูดด้วยตัวเองขนาดนี้...

คานาโกะ หลังเคลียร์ปมปัญหาตัวเองได้แล้วก็กลายมาเป็นเพื่อนที่ดีกับโทโกะจัง เจ้าตัวเห็นโทโกะมีทีท่าไม่ไปเลยรีบพูดดักไว้ก่อน

ถ้าคานาโกะไม่ช่วยพูดให้ มีหวังโทโกะคงปฏิเสธซึ่ง ๆ หน้าไปแล้ว ^^"

ยูมิกำลังจะกลับแต่เผอิญหันไปมองด้านหลัง

โทโกะจังขอบคุณอย่างสุภาพ (ท่าขอบคุณของวัฒนธรรมญี่ปุ่น กุมมือด้านหน้า ก้มหัวและโค้ง ระดับความโค้ง ขึ้นกับบุคคลคู่สนทนา ยิ่งโค้งมากยิ่งแสดงถึงความเคารพและหรือนับถือน้ำใจคู่สนทนามากเท่านั้น)

วิ่งหน้าแดงเข้าห้องไปอย่างรวดเร็ว <<<< เหมือนสาวน้อยแรกแย้มกำลังเขินอายคนที่ชอบอยู่ ฮา

ยูมินั้นก็คิดถึงโทโกะจัง...

ภาพในจิตใต้สำนึกเธอเป็นแบบนี้หรือนี่ ยูมิ..

โทโกะจังกำลังร้องไห้อยู่ หัวใจน้อย ๆ ดวงนั้นกำลังบาดเจ็บแสนสาหัส

ยูมิเศร้าไปด้วย เธอน่าจะทำอะไรเพื่อช่วยเหลือเด็กคนนั้นได้บ้าง <<< ช่วยคานาโกะได้คนนึงแล้ว ช่วยอีกสักคนเถอะ

ตอนนี้ชื่นมื่นเกือบทั้งตอนแล้วปิดด้วยฉากเศร้าปลุกบรรยากาศมาคุในตอนหน้า เหตุการณ์จะเป็นเช่นไร ติดตามตอนต่อไป

Preview

ปานประหนึ่ง เรื่องเล่าของสาวน้อยขายไม้ขีดไฟ.....

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบสปอยล์แบบดี ๆ ค่ะ ทีนี้ ถึงเวลาที่จขบ.จะระบายความเครียดตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมาด้วยการใส่ซับนรกตามใจตัวเองลงไป =w=)

(มุขไหนที่มันจำเพาะเจาะจงเกินไปจะเขียนอธิบายกำกับไว้ ^^" บางอันเหมือนจะเคยใช้แล้วในแฟนฟิคซึนเดอเรลล่าก็ช่วยทนอ่านอีกรอบล่ะกัน ฮา)

ซับหลอกลวงโดย Rosa Bakayaro

จริง ๆ แล้วมันเกือบจะเป็น แฟนฟิคชั่นกึ่ง ๆ วิชช่วลโนเวล ที่ใช้ภาพประกอบของตอนหกนี้เข้าช่วยแทนซีจี แต่ขี้เกียจทำเนื้อเรื่องย่อยแบบที่เขียนแฟนฟิคซึนเดอเรลล่าเลยไม่มีช้อยส์ให้เล่น (ฮา)

แลกเวลานอนมานั่งทำเวอร์ชั่นซับหลอกลวงแยกต่างหาก ^^"  ยอมให้เจ้าของบล็อกหลอกสักนิดละกันนะ...

เช่นเดียวกันกับเวอร์ชั่นข้างบน ความเห็นเพิ่มเติมของจขบ.จะเขียนเป็น <<<.....

................

ตอนที่แล้ว ซาจิโกะซามะป่วย แล้วคุณหมอแสดงความยินดีกับยูมิ แม้คุณพี่ไม่ยอมบอกแต่ยูมิคิดไปเองแล้วว่ากำลังจะมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้น....

เธอต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำไว้เลยเตรียมถักเสื้อผ้าเด็กทารก! =w=") << ถุงเท้ายาวถึงต้นขา สีดำแบบนี้อีก โทซากะ ริน! (ถ้าใส่เสื้อแดงด้วยจะขอขำสักสิบที!)

คำอธิบาย: โทซากะ ริน คือ ตัวละครหนึ่งของ Fate/stay night ที่คุณ Ueda Kana พากย์ไว้ เป็นแนวคาแร็คเตอร์หนึ่งของเธอคือ "สาวทวินเทลล์ " ด้วยว่า คานะซังมักได้พากย์ตัวละครหญิงที่ผูกแกะสองข้างอยู่เสมอ (ทำไมนะ...)

"เฮ้อ ทำไงดีนะ ฮาเร็มของฉันชักจะใหญ่ขึ้นทุกที ๆ แบบนี้แล้วจะปิดหูปิดตาคุณพี่ต่อไปได้นานแค่ไหนนะ..." << จะปิดได้ต่อไปหากเธอให้คุณพี่ซัจจี้เป็นคนในฮาเร็มด้วย

แล้วสาวน้อยนางหนึ่งที่ยูมิจับพลัดจับผลูรับเข้าฮาเร็มลับ ๆ ก็ผุดขึ้นมาในจิตใต้สำนึก...

เธอกำลังร้องไห้....<<< ยูมิจังไปทำอะไรเธอไว้....

"ตอน แขกสุดจะเซอร์ไพร์ส" ให้คำบรรยายภาษาไทยและเนื้อหาวิบัติโดย โรซ่า บากายาโร่ <<< ช่วยนึกเป็นสียงโดราเอมอนแนะนำชื่อตอนด้วย ฮ่า ๆ

ซึงุรุซังโทรมาตื้อยูมิจังให้ยกยูกิให้ตนเอง

คุณแม่ก็ดีใจใหญ่ นอกจากลูกสาวตนเองจะได้เกี่ยวดองกับมหาเศรษฐีตระกูลโอกาซาวาระจนเป็นฝั่งเป็นฝาไปแล้ว ลูกชายยังมีแฟนหนุ่มรูปหล่อสุดโก้และเป็นญาติกับบ้านโอกาซาวาระอีก ลูกสาวลูกชายขายออกแล้ว แม่หมดห่วงเสียที

"ก็ดีแล้วไม่ใชเหรอ ซึงุรุซังกับยูกิสมกันดีออก"

"แม่พูดอะไรออกมา หนูเกลียดคาชิวากิซังค่ะ! ยังไงก็ไม่ยกน้องชายคนเดียวให้คนพรรค์นั้นหรอก"

"แค่คิดว่ามีน้องเขยเป็นหมอนั่อก็อยากอ้วกแล้ว!"

"อะไรกันยูมิจัง แม่ออกจะเชียร์ซึงุรุซัง"

"บ้านเราจะได้มีคุ่ยาโอ้ยและยูริพร้อมกันในทีเดียว" <<< คุณแม่ผู้มองโลกในแง่ดี.......

"แม่ขอสั่ง ห้ามขัดขวางซึงุรุซังกับยูกินะ ไม่งั้นแม่จะฟ้องซาจิโกะซังเรื่องลูกแอบมีฮาเร็มและกิ๊กเพื่อนสนิทนอกใจเธออยู่"

"จิ!..........." <<< คงอยากจะบอกว่า แม่รู้เรื่องฮาเร็มหนูได้ยังไง...

ทางด้านเรย์หรือคุณพ่อบ้านของพวกเรานั้น ทุกข์ใจแสนสาหัสหลังจากตอน 4 ยชชี่ คุณแม่บ้านที่รักของตน เจอเด็กม.ต้นถูกใจเข้าเลยเอนเอียงปันใจไปให้ทางนั้น...

นั่งโซฟาอยู่เลยจิ้ม ๆ พื้นไม่ได้ คุณพ่อบ้านเลยลงกับเค้ก....<< ของกินมีค่า ห้ามเล่นให้เสียของนะ!

ฉันจะเลิกกับโยชิโนะ!

"!!!!" ซัจจี้ตะลึงเมื่อคุณพ่อบ้านที่รักคุณแม่บ้านมากกว่าใคร ๆ นั้น ถึงกับออกปากพูดแบบนี้..

มันน่าแค้นใจนะซาจิโกะ ทั้ง ๆ ที่ฉันซื่อสัตย์มีโยชิโนะคนเดียวแต่ว่า...แต่ว่า....

ไม่เอาน่า เรย์ แต่งงานอยู่กินกันมาตั้งสามซีซันแล้ว อย่าให้เรื่องเลือกน้องสาวนี่มาทำลายชีวิตครอบครัวสิ

คุณพ่อบ้านจิ้มเค้กเสียเละเป็นกองขยุย....

ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นบ้างเถอะนะ เด็กมันกำลังซน จิตใจหวั่นไหวกับเด็กสาวรุ่นน้องได้ง่าย (เด็กของฉันก็เหมือนกัน)

ดูฉันเป็นตัวอย่างสิ ยูมิมีฮาเร็มเด็กปีหนึ่งเป็นขโยง ฉันยังไม่ว่าเลย.... <<< แต่กิ๊กลับเพื่อนสนิทของยูมิน่ะ คุณแม่บ้านยชชี่นะคะ!? ฮ่า ๆ

ตะ....แต่ว่า...ซาจิโกะ....ฉันทำใจรับไม่ได้นะ ที่โยชิโนะจะแบ่งความรักที่เคยมีให้ฉันคนเดียวไปให้เด็กสาวคนอื่นด้วย

แรก ๆ อาจจะทำใจไม่ได้แต่เมื่อเวลาผ่านไป เธอจะรู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติเองแหละ อีกอย่าง ฉันเชื่อว่า ที่หนึ่งใจใจของโยชิโนะจังคือ เรย์อย่างแน่นอน...

แล้วคุณพ่อบ้านก็กลับบ้านไป โดยมีซาจิโกะซามะมาส่งหน้าประตูวังโอกาซาวาระ

นี่เรย์ เราลองมาคบกันบ้างมั้ย แก้เผ็ดพวกยูมิสักนิดนึง <<< ภาพนี้ ชั่วแว่บหนึ่งเรานึกถึงคุณมิจิรุในเซเลอร์มูนภาคเอสขึ้นมา (ต้องภาคเอสด้วย)

เอ....ไม่เลวนะ <<< ชั่วแว่บหนึ่งเช่นกัน นึกถึงคุณฮารุกะในเซเลอร์มูนเอส (ต้องภาคเอส!)

"ฉันล้อเล่นน่า เรย์นี่ล่ะก็" คุณพี่หัวเราะคิกคักพลากตบหลังคุณพ่อบ้านไปสองสามที
"แต่ฉันเอาจริงนะ ซาจิโกะ....." คุณพ่อบ้านพูดอย่างเขินอาย

!!!!!!!!!!! lOl

ฉากได้ตัดกลับมาที่บ้านฟุคุซาวะ....

ยูมิถูกคุณแม่เรียกลงมารับแขก แต่ไกลนั้น เธอเห็น "สปริง" เด้งดึ๋งดุกดิกไปมาเข้ากับจังหวะโค้งทักทายของเด็กสาวรุ่นน้องตรงหน้า...

ยูมิทั้งอึ้งและตะลึง เมื่อหนึ่งในฮาเร็มเด็กปีหนึ่งของเธอมาเยือนบ้านอย่างไม่ได้ตั้งตัว (และไม่ได้เตรียมใจ)

โทโกะจังไม่พูดไม่จา นอกจากยิ้มแก้มชมพูเมื่อได้พบยูมิซามะที่รักของเธอ << แอบรู้สึกว่าน่ารักฟร้าาา

ยูมิก็แอบเขินตาม มีสาวน้อยที่หมายตาไว้มาหาถึงบ้าน แล้วยังมาแนะนำตัวให้ครอบครัวเธอได้รู้จักอีก...

"หนูดริลจ๊ะ คืนนี้อยู่กินข้าวเย็นด้วยกันนะ (ค้างคืนด้วยยิ่งดีจ้ะ)"

"จะดีเหรอคะ คุณป้า"

"ดีสิจ๊ะ และจะดียิ่งขึ้นถ้าเรียกป้าว่า "คุณแม่" ต่อไปเรียกคุณแม่นะ" แม่ยูมิคะยั้นคะยอให้น้องดริลเรียกคุณแม่ทำเอาแม่เกลียวน้อยกลอยใจแอบเขินแล้วก็ยอมเรียกคุณแม่ตามที่อีกฝ่ายต้องการ (>///<)

ระหว่างรออาหารเย็นเสร็จ ยูมิชวนโทโกะจังเข้าไปรอในห้องนอนของตน....

โทโกะจังคิดว่าถ้าเข้าไปเลยง่าย ๆ จะเสียชาติซึนเดเระ เลยขอเล่นตัวสักหน่อย แล้วก็ได้ผล ยูมิคว้ามือเด็กสาวไว้ <<< หลอกจับมือน้องซึนอีกล่ะ....

ข้างนอก "ยูมิซามะคะ มันไม่เหมาะสมนะคะ ที่จะให้ฉันไปรอในห้องลับตาคนกันสองต่อสองแบบนั้น"

ข้างใน (ยูมิซามะนี่ล่ะก็ หลอกจับมือฉันอยู่เรื่อยเลยนะ ฮุฮิ) << ไม่ใช่ไม่ดีใจ....

"เอ๋ ลับตาคนแล้วยังไงเหรอ พวกเราแค่นั่งรอเฉย ๆ นะ ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีซะหน่อย" ท่าทางซื่อไม่ได้คิดอะไรของยูมิทำเอาโทโกะรู้สึกผิดเล็กน้อย...กับจินตนาการของตน

ข้างนอก "ถึงหยั่งงั้นก็เถอะคะ ฉันก็อยากให้อยู่ในสายตาผู้ใหญ่" <<<เอ๊ะ! นี่ คบกันแบบนั้นแล้วเรอะ.... 

ข้างใน (ฉันคิดเลยเถิดไปเองอีกแล้วสินะ....) << แอบผิดหวังเล็กน้อย...ฮา

โทโกะจังยังเล่นตัวอีกเล็กน้อย ยูมิจับทางได้ว่ากำลังตกอยู่ในค่ายกลซึนเดเระ วิธีรับมือกับค่ายกลนี้นั้น....

พูดไม่ฟัง กำลังเป็นต่อ อย่างงี้ต้องฉุด! <<< ยูมิจังจ๊ะ ซีซัน 4 นี่ ใช้กำลังฉุดโทโกะจังไปกี่ทีแล้ว...

โทโกะจังร้องเสียงหลงที่ถูกลากเข้าห้องนอนยูมิไป......

ข้างใน (เฮ้ยยยยยย! ยูมิซาม้าาาาาา ข้ามขั้นไปแล้วค่าาาาาา)

<<< วิธีทลายค่ายกลซึนเดเระ ถ้าเป็นจขบ. จะใช้วาจาลองเชิงโต้ตอบสองสามทีแล้วง้ออ่อนข้อให้เล็กน้อย อีกฝ่ายจะยอมปลดค่ายเองโดยไม่ต้องเสียกำลังทั้งสองฝ่าย (และซื้อใจได้อีก ฮา)

ยูมิวางหมอน เอ้ย! เบาะลงที่พื้นดังตุ้บ!

หมายความว่างไงคะ ยูมิซามะ.....

"ข้างบนหรือข้างล่างดี?"

!!!!

ยูมิซามะพูดห้วนแบบนี้....พลังจินตนาการของเด็กสาวหัวสว่านกำลังจะ....

"จะนั่งคุยกันบนเตียงหรือนั่งเบาะดีจ๊ะ" ยูมิให้ช้อยส์เลือกมา

โทโกะจังคิดในใจ (โธ่!!!!!! ยูมิซามะนี่ พูดเสียคิดเตลิดไปไกลเสียผู้เสียคนหมด! =[]=!)

โทโกะจังเลือกข้างล่าง เอ้ย! ไม่ใช่ เลือกนั่งรอบนเบาะที่พื้นอย่างสบายใจกว่านั่งรอบนเตียง (ฮา)

นั่งเงียบกันนาน โทโกะจังไม่รู้จะหาเรื่องอะไรคุยเลยเผลอจ้องมองยูมิอย่างลืมตัว...

(อุ้ย!! โทโกะจังมองเราอย่างลึกซึ้งแบบนี้ หรือว่่า......)

(หึหึหึ ติดกับฉันล่ะนะคะ ยูมิซามะ....)

แผนหลอกให้ตายใจของน้องซึน เป้าหมายวันนี้ของเธอจะต้องพิชิตใจยูมิซามะและครอบครัวให้ได้!

พลังจินตนาการของเด็กสาวช่างน่ากลัว...

(อาาาา........)

(อือออออ.....)

(ยูมิซาม้าาาาาาา........)

(หึหึหึ แล้วจากนั้นก็......)

หารู้ไม่....ภาพในจินตนาการของโทโกะนั้นดันเหมือนของยูมิ! แต่คนละสถานการณ์กัน!

ทรมานเหลือเกิน

เศร้าเหลือเกิน ทำไม ใคร ๆ ถึงได้ชอบกีดกันฉันกับยูมิซามะ ผิดอะไรเหรอ ที่ฉันหัวเป็นสว่านสีน้ำตาลน่ารักน่ากินเหมือนโคโรเน็ทรสช็อคโกแล็ต ผิดด้วยเหรอที่ฉันเป็นเด็กซึนเดเระเลยทำให้ยูมิซามะเอ็นดูฉันมากกว่าใคร ๆ  มีแต่คนอิจฉาริษยาฉันที่ได้เป็นตัวเต็งหมายเลขหนึ่งว่าที่น้องสาวของยูมิซามะ

นี่คือบาปที่ฉันได้รับเพราะชอบยูมิซามะ (ของซาจิโกะโอเน่ซามะ) อย่างง้ันเหรอ...<<< เกือบถูก เอ้ย! ไม่ใช่ล่ะ ^^"

ใครก็ได้ ช่วยปลดปล่อยฉันออกจากความทุกข์นี้เสียที

ยูมิซามะ........................

ทุกถ้อยคำในจินตนาการของโทโกะที่ถูกถ่ายทอดมาสู่ยูมินั้น....พลอยทำให้เธอเจ็บปวดใจตามไปด้วย

"มือเล็ก ๆ คู่นั้น ต้องต่อสู้และแบกรับทุกอย่างเพียงลำพังมาตลอด ฉันนี่แหละจะขอโอบอุ้มปกป้องมือคู่นั้นไว้เอง"

โทโกะเคลิบเคลิ้มกับจินตนาการในเวอร์ชั่นของตนอย่างสุขสันต์ แต่แล้ว...

!!!!!!!!!!!!!!! ภาพที่ปรากฏตรงหน้านั้น....

ยูมินั้นก็เคลิบเคลิ้มกับจินตนาการของโทโกะในเวอร์ชั่นของตัวเอง (ฮา)

เสียงคุณแม่ยูมิก็มาทำลายค่ายกลซึนเดเระเสียย่อยยับ ยูมิตื่นจากภวังค์หลุดจากค่ายกลนี้ออกมา

ในจินตนาการ ยูมิกำลังจะเข้าไปปลอบโยนเด็กสาวโทโกะที่อยู่ท่ามกลางความมืดและโศกเศร้านั้น แต่เมื่อหลุดจากค่ายกลกลางคัน ผลก็เลยเป็นอย่างที่เห็น

ข้างนอก "เอ้ย! เกิดอะไรขึ้น! ไม่มีอะไรจ้า ฉันไม่ได้ทำอะไรแปลก ๆ ไปเลยนะ ฮ่าๆๆๆ" ยูมิรีบกลบเกลื่อน

ข้างใน (พลาดดดดดดดดดด! โอกาสดี ๆ แบบนี้ไม่ได้หาได้ง่าย ๆ นะ! = [ ] =!)

โทโกะจังเคยชินแล้วกับท่าทางเฟอะฟะแบบนี้ของยูมิซามะ แต่ว่า...

ข้างนอก "ทั้งหลอกจับมือ ใช้กำลังฉุด แล้วนี่ยังจะทำมิดีมิร้ายกับฉันเหรอ ยูมิซามะ"

ข้างใน (พลาดดดดดดดดดดด!!!! คุณแม่คะ มาขัดจังหวะทำม้ายยยยยยยย!)

"แหม โทโกะจัง พูดเกินจริงไปหน่อยมั้ง" <<< ไม่มีตรงไหนเกินสักนิดค่ะ ฮ่า ๆ

คุณแม่ยูมิตะโกนเรียกให้ไปทานข้าวเย็น....

ขอบคุณที่เลี้ยงอาหารค่ะ คุณพ่อคุณแม่

โทโกะจังทำาการบ้านมาอย่างดี ซื้อใจคุณพ่อคุณแม่ของยูมิเสียอยู่หมัด ยูกิพลางคิดในใจ อีกไม่่นานคงจะได้เรียกโทโกะเป็นพีสะใภ้แล้ว....<<แม้โทโกะจะอ่อนกว่ายูกิก็ตาม....

โทโกะจังขอตัวกลับบ้าน แต่ยูมิชวนให้ค้างที่ (ห้องตน) สักคืน

คุณพ่อออกปากช่วยลูกสาวตัวเองรั้งตัวโทโกะจังไว้ให้ได้...

ยูกิกลัวยูมิจะก้าวหน้าเกินหน้าเกินตาตนเองกับซึงุรุซังเลยจัดแจงโทรบอกให้ซึงุรุมารับโทโกะจังกลับไป <<< ที่จริงพวกคู่ยูกิอาจจะก้าวหน้าไกลกว่าแล้วก็ได้ ก็ถึงขั้น "ตู๊ดดดดดดดด" แล้วนิ <<< เซนเซอร์!

ยังไง๊ หนูโทโกะของพวกเรา แม้อยากจะค้างแค่ไหน แต่ด้วยว่า สาวน้อยชาติซึนเดเนะ ตัวตายก็ไม่ยอมให้ซึนแตก! เอ้ย! ไม่ใช่ ที่บ้านจะเป็นห่วงเลยกลับดีกว่า (เห็นแบบนี้ก็เป็นเด็กดีนะ)

ยูมิแอบแก้มปูดด้วยความงอนที่โทโกะไม่ยอมค้าง

"ไม่ต้องห่วงค่ะ คราวหน้าไม่ใช่แค่ค้างคืน ฉันจะหอบผ้าหอบผ่อนมาอยู่ที่นี่เลยค่ะ....

ล้อเล่นนะคะ ฮะ ๆ "

โทโกะจังอารมณ์ดีเลยอยากพูดสร้างบรรยากาศเป็นกันเองกับทางครอบครัวยูมิ

(โธ่....ล้อเล่นเรอะ พวกเราอุตส่าห์หวัง!)

เมื่อโทโกะจังกลับไปแล้ว...

"ยูมิ แม่มีความคิดดี ๆ จะบอก"

"อะไรรึคะ....."

"ควบสอง"

"หา?"

"ลูกมีซาจิโกะซังอยู่แล้วก็ไม่เป็นไร ควบโทโกะจังด้วยอีกคนเลย"

ข้างนอก "แม่พูดอะไรออกมาน่ะ แซวกันแบบนี้ หนูเชินนะจะบอกให้"

ข้างใน (สมกับเป็นแม่ฉัน คิดเหมือนฉันเลย ฮ่า ๆ)



ข้างนอก "เลิกแซวหนูแบบนี้ได้แล้วน่า"

ข้างใน (ถ้าเราควบทั้งคุณพี่และโทโกะจัง เราก็จะได้ไม่ต้องคอยคบกับโทโกะจังหลบ ๆ ซ่อน ๆจากสายตาคุณพี่ด้วย)

ข้างนอก "หนูเข้าบ้านล่ะ"

ข้างใน (ดีล่ะ ต้องลองปรึกษายชชี่ที่รักดูอีกที) << เอ๊ะ!

แม่ยูมิ (คิดอะไรอยู่ มีเรอะ แม่อย่างฉันจะไม่รู้ หึหึ เปิดโอกาสให้แล้ว จงรีบคว้าซะ!) << คุณแม่สุดยอด

วันรุ่งขึ้น....

ซึงุรุซังเอาของขวัญที่พ่อแม่โทโกะให้เป็นคำขอบคุณที่ช่วยดูแลลูกสาวตนเมือวาน (แต่ใต้กล่องมีจดหมายลับถึงแม่ยูมิเรื่องโทโกะจัง) แน่นอน โทโกะกับยูมิไม่รู้เรื่องนี้ ที่พ่อแม่ของสองฝ่ายต่างเห็นดีเห็นงาม

ซึงุรุซังยังคงตื้อยูมิให้ยกยูกิให้ตนต่อไป << เขียนให้ตื้อมาตั้งแต่สปอยล์ตอนที่แล้ว ฮา

"คาชิวากิซังนี่หน้าหนาจังเลยนะคะ ตื้ออยู่นั่แหละ (ตบแป้งเบอร์อะไรคะ หน้าเด้งเชียว)"

ผมไม่บอกเคล็ดลับความงามของผมให้ยูมิจังรู้หรอก <<< จขบ.ชอบภาพนี้นะ ใส่แว่นแล้วหล่อเชียว XD

ถอดแว่นก็หล่อนะ แต่ทว่า....

ยูมิตะลึง!

เป็นผู้ชายแท้ ๆ กลับมีขนตายาวสวยงอนงามได้ขนาดนี้!! O[]o! มาสคาร่าเบอร์อะไรบอกทีสิ!

................

ฉากได้ดำเนินต่อไป ณ เรือนกุหลาบ

ชี่!!!!! เงียบ ๆ หน่อยสิ เรื่อง "นั้น" พูดดังไม่ได้ ชิมาโกะซังกับโนริโกะจังอยู่นี่นะ

ไม่ต้องกลบเกลื่อนค่ะ ฉันรู้หมดแล้ว (จากการนั่งสมาธิ นั่งทางใน และพลังนิวไทป์ของฉัน)

นี่ โนริโกะจัง ร่วมมือกับพวกเรา หาทางทลายค่ายกลซึนเดเระและตีไพรด์ออฟซึนเดเระของโทโกะจังให้แตกกระเจิงเถอะ <<< พูดเหมือนไปออกรบ......

โนริโกะจังเพื่อนเลิฟและสหายสนิทคู่กายโทโกะย่อมจะเลือกอยู่ฝ่ายโทโกะอยู่แล้ว เพียงแต่ว่า.....

ชิมาโกะ เจ้าหญิงกิงโค (เจ้าหญิงแป๊ะก๊วย) ออกโรงยื่นมือช่วยยูมิเพื่อนของตน

คำอธิบาย: ในโดจินชิ ถ้าจะเล่นที่ชิมาโกะภาคแรก ๆ จะชอบเขียนมุขแป๊ะก๊วย เพราะว่าชิมาโกะชอบต้นแป๊ะก๊วยโดยเฉพาะผลกิงโค ที่จะคล้าย ๆ โคนของต้นสน บางทีคนอ่านก็จะเห็นแฟนอาร์ตและหรือโดจินชิวาดชิมาโกะประมาณว่าใช้ไม้คีบเก็บกิงโคใส่ตระกร้าบ้าง เก็บสะสมบ้าง ประมาณนี้

สำหรับเจ้าชายกิงโค ก็คงไม่พ้นซึงุรุซังอยางแน่นอน ดูได้จากภาคแรกตอนสาม ที่ซึงุรุซังชุดเจ้าชายลื่นไถลเพราะใบแป๊ะก้วยนั่นเอง ^^" (ฉากตอนที่ถูกซาจิโกะตบหน้าต่อหน้าทุกคนและรูปปั้นพระแม่มาเรีย โทษฐานพยายามจะจูบเธอ ฮา) ในแฟนอาร์ตหรือโดจินชิก็พอมีให้เห็นบ้าง

โนริโกะผู้ไม่กลัวใคร แต่จะหงอกับชิมาโกะคนเดียว ^^" เมื่อชิมาโกะออกหน้า โนริโกะก็ไม่มีอะไรจะพูด

(จริง ๆ ก็แอบเชียร์ยูมิกับโทโกะอยู่ ฮา)

แผนการพิชิตโทโกะและทลายไพรด์ออฟซึนเดเระนั้น พวกยูมิวางแผนจัดปาร์ตี้คริสต์มาสขึ้น...

โทโกะรู้ดีอยู่แล้วว่านี่คือ แผนจะพิชิตัวเองและความซึนเดเระของตน

การที่ชิมาโกะออกหน้าช่วยยูมิ ทำให้โทโกะเกรงใจและประเมินสถานการณ์อย่างหนัก...

สหายคู่ใจอย่างโนริโกะตกกระไดพลอยโจนอยู่ฝั่งยุมิแล้ว แถมกิ๊กลับเพื่อนสนิทของตัวเองอย่างคานาโกะ ก็ดันไปช่วยยูมิซามะของเธออีก

(ดีไม่ใช่เหรอ โทโกะซัง เธอหวังวันนี้มาตลอดอยู่แล้วนิ)

(มะ มันก็ใช่อยู่หรอกนะ ตะ แต่ว่า .....ฉันก็มีเกียรติภูมิของความซึนเดเระที่ต้องรักษานะ....)

"พวกเราไม่พลาดแน่นอนค่ะ ยูมิซามะ" คานาโกะตบปากรับคำเชิญของพวกยูมิเป็นที่เรียบร้อย

หารู้ไม่ เบื้องหลังที่คานาโกะยอมช่วยยูมิอย่างง่ายดาย ด้วยว่า ยูมิไปทำสัญญาลับไว้ ว่าถ้าไม่ช่วย จะเปิดโปงพฤติกรรมสตอล์กเกอร์ของคานาโกะในภาคสามให้ชาวประชารู้แจ้งเห็นจริงไปตาม ๆ กัน ^^"

คานาโกะซังคะ คือว่าฉันน่ะ...โทโกะซังกำลังจะปฏิเสธคำเชิญ...

คานาโกะหลอกจับมือ เอ้ย! ไม่ใช่...คานาโกะห้ามโทโกะไว้...

(เห็นแก่ฉันสักนิดเถอะนะ โทโกะซัง)

ข้างนอก "เข้าใจล่ะ คิดว่าเห็นแก่เธอ ฉันไปก็ได้"

ข้างใน (เห็นแก่ยูมิซามะที่อุตส่าห์มาชวนฉันด้วยตัวเองแบบนี้ >///<)

ข้างนอก "โทโกะจัง ขอบคุณนะ..."

ข้างใน (โทโกะจัง ฉันจะใช้ปาร์ตี้ครั้งนี้พิชิตเธอให้จงได้)

สายตาพิฆาตของยูมิที่มองโทโกะอย่างลุ่มลึกไฟลุก <<< โปรดจิ้นไฟบนตายูมิ ขี้เกียจทำรูป ^^")

โทโกะจังขอบคุณตามมารยาทแต่ก็รู้สึกได้ถึงสายตาที่เร้าร้อนคู่นั้น...

(ยูมิซามะนี่ล่ะก็ ต่อหน้าต่อตาพวกโยชิโนะซามะ)

(ฉันเขินนะจะบอกให้! >///[]//<) โทโกะจังพยายามให้ธาตุซึนข่มความเขินอายที่แสดงออกบนใบหน้าของเธอไว้...

โทโกะจัง ......

ฉับพลัน ภาพในจิตใต้สำนึกนั้นได้ผุดขึ้นมา แต่แปลกทีว่าจากภาพซีเปียกลายเป็นภาพสี...

ยูมินั้นเห็นโทโกะในชุดเดรสสีขาว พวงสว่านคู่กลายเป็นโคโรเน็ทรสช็อคโกแลต! สองอันประดับไว้

อ้าขาไม่งามสมเป็นกุลสตรี โทโกะจังในจิตใต้สำนึกของยูมิเลยหุบขาลง (ฮา)

"ยูมิซามะ........ทรมานเหลือเกิน.....ช่วยโทโกะด้วย......"

!!!!! โทโกะจัง!!!!!!



อา.......ฉันนี่ทำอะไรลงไปนะ คิดถึงแต่ตัวเอง ฉันเคยคิดถึงความรู้สึกในใจ (ที่แท้จริง) ของโทโกะจังบ้างมั้ย....

"โทโกะจัง ฉันจะช่วยเธอเอง อืมมม ไม่ใช่ ต้องช่วยให้ได้!"

เหตุการณ์จะเป็นเช่นไรต่อไป โปรดจิ้นกันต่อเอาเอง

จบค่ะ!

(เจ้าของบล็อกจบชีวิตด้วย T T ไม่คิดว่าทำสองเวอร์ชั่นแยกจะพิมพ์นานและพิมพ์เยอะขนาดนี้! Orz)

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Omake

ความเห็นของตอนนี้ โดยสรุปคือ ค่อนข้างชอบทีเดียว แม้จะรู้สึกแฟนเซอร์วิสไปนิดส์ ก็ยินดีให้แฟนเซอร์วิส (ฮา) งานภาพของตอนนี้ดีกว่าตอนที่แล้วมากมาย (ในภาพรวม) จริง ๆ แล้ว mvp ของตอนนี้อยากยกให้แม่ยูมิจังมาก ๆ แบบว่า เห็นคุณแม่ยูมิจังแล้วคิดถึงแม่ตัวเอง ^^" คือ แม่เราก็คงไม่ได้ตลกแบบแม่ยุมิหรอกนะ แต่ให้บรรยากาศสบาย ๆ แบบนั้น....ปีครึ่งล่ะที่ออกจากบ้านมาเรียนแล้วยังไม่ได้โผล่หัวกลับไปให้พ่อแม่เห็นหน้า TwT แอบรู้สึกผิดเล็กน้อย แต่พ่อแม่คงเข้าใจและชินชาว่าอีลูกคนนี้เห็นแล็บดีกว่ากลับบ้าน <<< ต้องบอกว่ากลับบ้านที เปลืองเงินแล้วงานไม่เดินอีก T T

---------------------------------------------------------------------------------------

Atogaki

ขอคุยนอกเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับมาริมิเตะด้านบน

เกมที่กำลังเคลียร์ตอนนี้คือ Ar Tonelico 2 เวอร์ชั่น undub อยู่ (ระบบอังกฤษ เสียงพากย์ญี่ปุ่น) อารมณ์เหมือนดูแฟนซับกลาย ๆ เพียงได้มีส่วนร่วมเล่นและต่อสู้ไปกับตัวละครในเรื่อง บางคนอาจจะทราบแล้วหรือไม่ทราบก็ได้ว่าเกมนี้มันส่อวาย (ยูริ) หลายแง่ เราไม่รู้เรื่องมาก่อนแค่เห็นว่าเซย์ยูโฮกเลยโหลดมาลองเล่น ด้วยเห็นชื่อ Sawashiro Miyuki และ Koshimizu Ami ที่พากย์สองนางเอก << แค่เซย์ยูก็รู้สึกถึงกลิ่นวายตุ ๆ.... แต่ไม่คิดอะไร

ที่ไหนได้! แค่ OP ก็แอบวายไปไกลแสนไกล >//[]//<) เซนส์ดีหรือมีอะไรดลบันดาลให้โหลดเกมนี้มาเล่นก็ไม่ทราบ XD เล่นไปก็ประทับใจระบบเกมที่ค่อนข้างไม่ซ้ำเกม RPG ทั่วไป เพลงเพราะสไตล์แองเจลลิควอยส์ คือเพลง hymmnos ที่ใช้ประกอบฉากและฉากต่อสุ้ รวมถึงพวกมนตร์เพลง โดยรวมค่อนข้างเล่นง่ายเพราะตัวเกมช่วยเหลือคนเล่นสุดฤทธิ์ เล่นได้โดยไม่ต้องหาไกด์สักนิด (หรือเพราะอ่านรู้เรื่องเลยเล่นรู้เรื่อง ^^") นั่นคือส่วนของระบบเกม แต่ที่ชอบสุด ๆ นั้นคือ สองนางเอกที่แอบจิ้นวายได้ XD แม้มันจะไม่วายจริงก็เหอะ แต่ทีมงานที่คิดเนื้อเรื่อง เขียนบทและสคริปคำพูดนีสุดยอด! ทำให้สองคนนี้ดูแอบวายกันได้!

ตามเรื่อง รุกะ (อามิจังพากย์) และโคลเช่ (ซาวาชิโร่ พากย์) ทั้งคู่เป็นพี่น้องไม่แท้ เป็นมิโกะที่มีพลังสร้างโลก เมตาฟาลิก้า ซึ่งเป็นโลกที่ทุกคนอยากได้ โคลเช่เป็นซึนเดเระไทป์ รุกะแอบยันเดเระ (ฮา)  โคลเช่มีเครื่องประดับบนศีรษะเป็นสุริยัน ของรุกะเป็นจันทรา สองหญิงหนึ่งชาย คนเล่นนี่อยากจะให้ลงเอยจบแบบ KnM เหลือเกิน! (กร๊ากกก) ทั้งคู่มีเรื่องที่ต่างฝ่ายต่างเกลียดกันและชอบกันไปในตัว ในระบบเกม มีส่วนของโลกข้างนอกและโลกข้างในจิตใจ คนเล่นต้องเคลียร์เควสในโลกจากจิตใจของตัวละครที่ใช้มนตร์เพลง ซึ่งตรงนี้ช่วยขยายแฟนเซอร์วิสและจิ้นวายได้ดีมากๆ (ชื่นชมคนสร้างและคิดจริงๆ XD) พระเอกนั้นนอกจากเคลียร์เควสของสองสาวแล้วพอถึงระดับลึกหน่อยจะเลือกได้แค่คนเดียวระหว่างรุกะกับโคลเช่ สำหรับเควสบังคับตามเนื้อเรื่อง พระเอกกับรุกะต้องช่วยกันเคลียร์ของโคลเช่ (เราเล่นเนื้อเรื่องโคล่อยู่) พอถึงระดับสี่ ไม่จำเป็นต้องใช้พระเอกแล้ว เหลือแค่รุกะเข้าไปคนเดียว (รอมานานแล้ว!) คงไม่ต้องบอกว่า มันโฮกกกกกกกกกกก ขนาดไหน XD

ตอนนี้ยังเล่นไม่จบ แต่คิดว่าต้องเล่นให้จบให้ได้ เกมดีอย่างงี้ไม่พลาด! >//[]//<) <<< ต้องขอบคุณเกมเมอร์และแฮ็คเกอร์เช่นเคยที่ทำ undub ออกมาให้เล่น ไม่งั้นคงไม่สามารถเข้าถึงเนื้อเรื่องและโฮกเสียงพากย์ญี่ปุ่นได้ในคราเดียวกัน! XD 

แล้วนี่คือ วอลเปเปอร์ที่เราใช้สำหรับแล็ปทอป....

ที่ทำงาน (=w=) ดูปกติไม่มีอะไร...(รุกะเหมือนจะแอบเคะ แต่ทว่า....)

ที่บ้าน! (ความจริงคือ โคลเช่ซามะเคะ แล้วรุกะเสะ!)

ทั้งสองเป็นออฟฟิเชียลวอลเปเปอร์นะ ฮ่า ๆ หาโหลดได้ที่เวปของเกม

อนึ่ง ซาวาชิโร่ มิยูกิ มีผลงานที่คนดูแนววายหรือแอบวายที่จะรู้จักกันเช่น ชินกุ (อนิเม), ฮางิโนะ (บลูดรอป) เป็นต้น ส่วนอามิจัง เช่น คานาโกะ (มาริมิเตะ), พาราเอ็ตต้า (ซีมูน) เป็นต้น ทั้งคู่มีงานเด่นในอนิเมแนวปกติเช่นกัน โดยเฉพาะอามิจังที่แฟน ๆ โค้ดกีอัส รุ้จัก นั่นคือ คาเรน และในสคูลรัมเบิ้ล (เทนมะ)

gokigenyou.